نظام دفاعى اسلام
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

نظام دفاعى اسلام - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٦٥

است. و جهاد براى آن است كه با از ميان برداشتن شرك و بت پرستى، دين توحيد و يكتاپرستى را در جامعه گسترش دهد و بدين وسيله از حيات و فطرت الهى آدمى دفاع نمايد. «١» اميرمؤمنان عليه السلام با اشاره به هدف پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگ با مشركان مى‌فرمايد:
«امّا بَعد ... فَقاتَلَ بِمَنْ اطاعَهُ مَنْ عَصاهُ، يَسُوقُهُمْ الى‌ مَنْجاتِهِمْ وَيُبادِرُ بِهِم السَّاعَةَ أَنْ تَنزِلَ بِهِمْ ...» «٢» اما بعد ... (پيامبر) براى اسلام با يارى كسانى كه سر به فرمانش بودند، به پيكار با مخالفين خود برخاسته و آنان را به محلّ رستگاريشان سوق مى‌داد و براى رهاندن ايشان از جهالت و نادانى مبادرت مى‌فرمود.
و در بيان ديگر مى‌فرمايد:
«فَجاهَدَ فِى اللَّه المُدبِرينَ عَنْه وَالعادِلينَ بِهِ» «٣» پس (پيامبر (ص)) در راه خدا با كسانى كه از خدا اعراض و دورى گزيده و مثل و مانند برايش قرار مى‌دادند، جهاد كرد.
اميرمؤمنان عليه السلام در نبرد صفّين بارها جنگ را به تأخير انداخت تا شايد فريب‌خوردگان به راه نجات راه يابند و هدايت شوند و مى‌فرمود:
«من بيش از سركوب آنان، هدايتشان را دوست مى‌دارم» «٤» هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله اميرمؤمنان عليه السلام را به جبهه يمن اعزام فرمود به وى سفارش كرد:
«وَأيمُ اللَّه لَئِنْ يَهْدىَ اللَّهُ عَزَّوَجَل عَلى‌ يَدَيْكَ رَجُلًا خَيْرٌ لَكَ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيه الشَمْسُ وَغَرُبَتْ وَلَكَ وِلاؤُهُ يا عَلّى.» «٥» اى على! به خدا سوگند! اگر خداوند به دست تو مردى را هدايت كند، برايت از هر