سارق مسلّح باشد. «١» ٥- همكارى با دشمن: كسانى كه به نوعى با دشمنان حكومت اسلامى همكارى مى‌كنند و آنان را براى ضربه زدن به نظام يارى مى‌دهند، محاربند؛ چنان‌كه در قانون مجازات اسلامى، مادّه يكم، آمده است:
هر كس با دول خارجه يا مأمورين آنها براى عداوت و جنگ با دولت جمهورى اسلامى ايران اسباب چينى كند يا به اسباب چينى داخل شود كه عادتاً منجر به جنگ با دولت جمهورى اسلامى مى‌گردد، محارب محسوب مى‌شود، امّا اگر اسباب چينى به صورتى باشد كه عادتاً منجر به جنگ نشود، ولى سبب زيان دولت جمهورى اسلامى ايران گردد، به عنوان تعزير از يك تا ده سال زندان محكوم مى‌شود. «٢» همچنين، همكارى و مساعدت با دشمن و قدرت‌هاى بيگانه در زمان جنگ يا زمان صلح كه امنيت كشور را به مخاطره اندازد و به زيان مملكت تمام شود. «٣» محاربان در گذر تاريخ حكومت اسلامى‌ محاربان در حكومت‌هاى اسلامى، حضورى شوم و شرور داشته و پيوسته جبهه حق را هدف قرار داده و با شيوه‌هاى گوناگون به تناسب زمان كوشيده‌اند با ايجاد فساد، جنايت، ارعاب، ترور و راهزنى پايه‌هاى حكومت اسلامى را متزلزل سازند و مردم را از راه حق و عدالت منحرف كنند.
در دوران حكومت اسلامى رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله، محاربان با شيوه‌هاى گوناگون به محاربه با آن حضرت مى‌پرداختند كه در اين جا، به دو مورد اشاره مى‌كنيم:
١- گاه به شيوه نفاق و چهره مزوّرانه، از ايمان سنگر مى‌ساختند و از آن سوى، جبهه حق را هدف مى‌گرفتند. آنان در برابر مسجد قبا «٤»، مسجد ضرار مى‌ساختند كه بنايش‌