نمى‌شويم تا آنان خارج شوند ...» «١» به دليل اين سرپيچى از جهاد ابتدايى، خداوند چهل سال آنان را در بيابان سرگردان كرد كه راه به جايى نمى‌بردند. «٢» و درباره حضرت سليمان عليه السلام مى‌فرمايد كه چون او دريافت كه قوم سبا با رهبرى بلقيس، به پرستش خورشيد روى آورده‌اند و بر خالق يكتا شرك مى‌ورزند، در نامه‌اى آنان را به تسليم در برابر حقّ فراخواند. ولى آنان نپذيرفتند. سليمان عليه السلام به آنان پيغام فرستاد:
با لشكريان به سراغ آنان مى‌آييم كه قدرت مقابله با آن را نداشته باشند، و آنان را از آن [سرزمين آباد] با خوارى بيرون مى‌رانيم. «٣» ٢- روايات‌ در روايات نيز درباره جهاد ابتدايى مطالبى فراوان آمده است كه بخش عمده‌اى از آن‌ها بيانگر فضيلت، جايگاه، شرايط و احكام و نيز قوانين و مقررات جنگ مى‌باشد. هر يك از اين مباحث در ذيل هر فصلى ويژه، مطرح خواهد شد و از اين رو در اين جا تنها به ذكر چند روايت بسنده مى‌كنيم.
جهاد ابتدايى در فقه اسلامى‌ فقيهان اسلام جنگ با كافران را واجب مى‌دانند و كافران را نيز بر دو گروه اهل كتاب (: يهوديان، مسيحيان و زرتشتيان) و غير اهل كتاب (: مشركان) تقسيم مى‌كنند. محقّق قمى مى‌نويسد:
و جنگ با كفّار بر دو قسم است: جنگ با اهل كتاب و جنگ با غير اهل كتاب كه همان مشركانند. «٤» و علّامه حلّى مى‌نويسد: