متجاوز بالقوّه، در اختيار داشته باشد.
٢- ملّت‌هايى كه چنين قدرت مسلّطى را اعمال مى‌كنند، بايد براى دفاع از وضع موجود داراى منافع مشترك باشند.
٣- اين ملّت‌ها در مرحله اوّل، بايد در برخورد، منافع سياسى خود را فداى دفاع جمعى كنند. «١» ٤ هماهنگى و تبادل نظر بين المللى‌ بعد از جنگ جهانى اول برخى چنين پنداشتند كه به علت نبودن سيستم تبادل نظر بين المللى، جنگ حادث شده است، به نظر اينان اگر دولتها در مكانى گرد آيند و به تبادل نظر و رفع تباين و تناقضات فكرى و سوء تفاهمات بپردازند، از احتمال وقوع جنگ كاسته مى‌شود. ميثاق جامعه ملل نيز در راستاى همين باور به وجود آمد تا دولت‌ها به توانند مشكلات خود را در مجمع ميثاق مطرح كرده، به حل اختلاف‌هاى موجود از راه‌هاى مسالمت بپردازند. البته وجود چنين سيستمى كه بعد از جنگ جهانى اول به وجود آمد نتوانست از وقوع جنگ جهانى دوّم جلوگيرى كند. اين عدم كارآيى شايد به دليل ضعف‌هاى قانونى، ساختارى و سياسى جامعه ملل متحد بود. «٢» ٥- حاكميت واحد جهانى‌ طرفداران اين نظريه معتقدند كه براى رسيدن به صلح جهانى، جهان بايد در تسلّط يك حاكميت قرار گيرد. افراد، مكتب‌هاى سياسى و اديان الهى اين نظريه را پذيرفته‌اند.
مسيحيت چشم به آمدن حضرت مسيح عليه السلام دوخته است و اسلام طبق آيه شريفه وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى‌ لَاتَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلّهِ فَإِنِ انتَهَوْا فَإِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ «٣» حاكميت دينى و الهى را تنها راه نجات بشريت مى‌داند و پيروانش را به ظهور منجى بشريت و عدالت گستر جهان، حضرت مهدى (عج)، بشارت مى‌دهد. تا در سايه حكومت كريمه‌اش صلح و صميميت و عدالت بر گيتى حاكم گردد. البته آنچه در اين نظر مهمّ است «ماهيت حاكميت واحد جهانى» است. چنانچه حاكميت واحد جهانى داراى ماهيتى خشن، زورگو و