الْعالَمينَ» «١» و اگر خداوند، برخى مردم را به‌وسيله برخى ديگر دفع نمى‌كرد، زمين را فساد فرامى‌گرفت، ولى خداوند به جهانيان، لطف و احسان دارد.
«وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثيراً وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ انَّ اللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزيزٌ.» «٢» و اگر خداوند برخى مردم را به‌وسيله برخى ديگر دفع نكند، ديرها و صومعه‌ها، و معابد يهود و نصارا، و مساجدى كه نام خدا در آن بسيار برده مى‌شود، ويران مى‌گردد و خداوند كسانى را كه يارى‌اش كنند [و از آيينش به دفاع برخيزند] يارى مى‌كند؛ خداوند قوى و شكست‌ناپذير است.
٣- در برخى آيات ديگر به مؤمنان دستور داده شده كه در برابر متجاوزان به دفاع برخيزند.
«وَ قاتِلُوا فى‌ سَبيلِ اللَّهِ الَّذينَ يُقاتِلُونَكُمْ ...» «٣» و در راه خدا، با كسانى كه با شما مى‌جنگند، نبرد كنيد.
٤- در برخى آيات، كسانى كه در دفاع سستى مى‌كنند و از خود در برابر دشمنان دفاع نمى‌كنند، سخت نكوهش شده و منافق خوانده شده‌اند:
«وَ لِيَعْلَمَ الَّذينَ نافَقُوا وَ قيلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فى‌ سَبيلِ اللَّهِ اوِ ادْفَعُوا قالُوا لَوْنَعْلَمُ قِتالًا لَاتَّبَعْناكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ اقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْايمانِ ...» «٤» و نيز [در جنگ احد] براى اين بود كه منافقان شناخته شوند؛ آنان كه به ايشان گفته شد: «بياييد در راه خدا نبرد كنيد، يا [دست كم‌] از حريم خود دفاع نماييد!» گفتند:
«اگر مى‌دانستيم جنگى روى خواهد داد، از شما پيروى مى‌كرديم!» آنان در آن‌