اسلام منعى ندارد «١»؛ برخلاف كشورهايى كه قصد تجاوز و تسلّط بر دارالاسلام دارند، يا تهديدى عليه دارالاسلام به‌شمار مى‌روند، كه دراين صورت، نزديك شدن و پيمان بستن با آنان ممنوع است. «٢» «فَانِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَ الْقَوْا الَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبيلًا ... فَانْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَ يُلْقُوا الَيْكُمُ السَّلَمَ وَ يَكُفُّوا ايْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ اولئِكُمْ جَعَلْنا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطاناً مُبيناً» «٣» پس اگر از شما كناره‌گيرى كردند و با شما نجنگيدند و با شما طرح صلح افكندند، [ديگر] خدا براى شما راهى [براى تجاوز] بر آنان قرار نداده است. ... امّا اگر از شما كناره‌گيرى نكردند و به شما پيشنهاد صلح و رفتار مسالمت‌آميز ندادند، و از شما دست بر نداشتند، هر كجا آنان را يافتيد به اسارت بگيريد و نابودشان سازيد. اينان كسانى هستند كه ما شما را بر آنان چيره‌گى داديم.
در صدر اسلام حبشه با توجه به وضعيت و موقعيت خاصّ خود، «دار الحياد» به‌شمار مى‌رفته است «٤» و اين حديث نبوى گواه بر اين مطلب است:
«تارِكُوا الْحَبَشَةَ ما تَرَكُوكُمْ» «٥» متعرّض حبشه نشويد تا وقتى كه حبشه متعرض شما نشده است.
مرزبانى (: مرابطه):
در اسلام، مرزبانى (: مرابطه) و دفاع از مرزهاى كشور و قلمرو حكومت اسلامى، مستحب و بلكه به گفته برخى فقيهان، واجب است «٦» و در متون اسلامى از ارزش بالايى برخوردار است. منظور از مرزبانى، نگهبانى و خبريابى از اوضاع مرزى و زير نظر گرفتن تحركات دشمن و حفظ ثغور، در برابر يورش و نفوذ احتمالى دشمنان اسلام است. «٧»