فصل ششم: راه‌هاى پايان جنگ‌ براى پايان‌بخشيدن به جنگ به صورت موقت يا دائم راه‌هايى چون امان، هدنه، ذمّه، اسلام، تسليم شدن دشمن و تحكيم مطرح است كه در زير به شرح آن‌ها خواهيم پرداخت.
١- امان‌ كلمه «امان» از مصدر «امن»، ضد خوف و ترس «١»، به‌معناى قراردادى است ميان دولت اسلامى و كفّار، كه مى‌تواند يكى از راههاى پايان جنگ به صورت موقّت باشد.
هنگام درگيرى و مبارزه، اگر فرد يا گروهى از دشمن بخواهند درباره اسلام تحقيق كنند و حقّ را بشناسند، ميان آنان و مسلمانان «قرارداد امان» منعقد مى‌شود پس از تحقيق، اگر حقّ برايشان روشن شود و اسلام را بپذيرند، چون ديگر مسلمانان با آنان رفتار مى‌شود.
«وَ انْ احَدٌ مِنَ الْمُشْرِكينَ اسْتَجارَكَ فَاجْرِهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ ابْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِانَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ» «٢» و اگر يكى از مشركان از تو پناهندگى بخواهد، به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود [و در آن بينديشد]! سپس او را به محل امنش برسان؛ چرا كه آنان گروهى ناآگاهند!