صبر و پايدارى، موجب بالا رفتن توان رزمى و ايجاد رعب در دل دشمن مى‌شود؛ چنان كه قرآن كريم مى‌فرمايد:
«انْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِأَتَيْنِ وَ انْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِأةٌ يَغْلِبُوا الْفاً ...» «١» اگر از شما بيست نفر صابر باشند، بر دويست نفر غلبه مى‌كنيد و اگر صد نفر باشيد بر هزار نفر.
على عليه السلام به نيروهايش كه پاسخ مناسبى به دشمن داده بودند فرمود:
«فَاصْبِرُوا انْزِلَتْ عَلَيْكُمُ السَّكينَةُ» «٢» مقاومت كنيد كه سكينه (آرامش روحى) بر شما نازل شده است.
در روايات و آيات مى‌خوانيم: «مؤمنانى كه در مشكلات پايدار باشند، پاداش هزار شهيد دارند» «٣» و يا «خداوند پاداش صابران را بى‌حساب مى‌دهد.» «٤» ٣- توكّل‌ شيرينى توكّل را در «جبهه‌هاى نبرد حق عليه باطل» بيش از هرجاى ديگر مى‌توان چشيد.
گاهى اين چنين است كه اگر كسى از ديدگاه مادّى به دو جبهه حق و باطل بنگرد و تجهيزات مادّى دشمن را با تجهيزات جبهه حق مقايسه كند، نسبت معقولى بين آن دو مشاهده نمى‌كند. مانند: جبهه بدر، ولى اگر از ديدگاه «توكّل‌كنندگان به‌خدا» نگاه كند، قواى اسلام را مجهّز به كارسازترين تجهيزاتى خواهد يافت كه جز براى مردان حقّ قابل درك نيست، و آن توكّل و وكيل گرفتن خدا و تكيه به قدرت بى‌انتهاى اوست. همچنانكه مؤمنان مى‌گويند:
«حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ» «٥» خدا ما را كافى است و خوب وكيلى است.