نظام دفاعى اسلام - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٢١٦
٨- ذمّيان نبايد به مقدّسات اسلام و به خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله اهانت كنند، در صورت اهانت، مستحق مرگ هستند. «١» ٩- در قرارداد ذمّه مدت تعيين نمىشود، بلكه قرارداد، دايم است. «٢» طرف قرارداد:
تنها امام عليه السلام يا جانشين آن حضرت است كه صلاحيت انعقاد قرارداد ذمّه را دارد. «٣» در زمان غيبت كبرا، انعقاد قرارداد ذمّه به دست ولىّ فقيه جامعالشّرائط صورت مىگيرد و كميت و كيفيّت قرارداد مطابق با مصالحى خواهد بود كه او تشخيص مىدهد. «٤» حقوق اهل ذمّه ١- پس از عقد قرارداد، اهل ذمّه از اتباع دارالاسلام محسوب مىشوند و چون مسلمانان، احكام اسلام بر آنان جارى مىگردد. «٥» و از مزاياى اسلام برخوردار مىشوند؛ چنانكه پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«دِماؤُهُم كَدِمائِنا وَ امْوالُهُمْ كَامْوالِنا» «٦» خون آنان چون خون ما و اموالشان چون اموال ماست.
٢- اهل ذمّه در دين خود آزادند و حق دارند بر آيين خويش باقى مانند و در چارچوب قرارداد، به شعائر دينى خود بپردازند. «٧» ٣- اهل ذمّه در حاكميت اسلام، از امنيت جانى، مالى و عرضى برخوردارند، و چون مسلمانان در امانند. دولت اسلامى موظّف است از هرگونه سوء قصد و تجاوز به آنان