فصل سوم: جهاد ابتدايى‌ - تعريف:
جهاد ابتدايى، به معناى آغاز كردن نبرد عليه كفّار است و به عبارت ديگر اين‌كه مسلمانان به جنگ با كفّار و مشركان در دارالكفر اقدام كنند و بر آنان يورش برند «١» بدون آن‌كه به ظاهر، جنگى از طرف دشمنان اسلام آغاز شده باشد. اين جنگ، براى گسترش نفوذ اسلام يا برچيدن موانع دعوت اسلامى و يا نجات محرومان و مستضعفان از زير سلطه ستمگران انجام مى‌گيرد.
در اسلام، خود جنگ به عنوان «ارزش» تلقّى نمى‌شود، بلكه چون مايه ويرانى و اتلاف جان و مال است، گونه‌اى ضد ارزش نيز هست و در آيه ٦٥ انعام در رديف عذاب‌هاى الهى قرار گرفته است. ولى آن جا كه وسيله‌اى براى نيل به هدفى مقدّس باشد، و عنوان جهاد فى سبيل اللَّه بر خود گيرد، ارزش مى‌يابد.
فلسفه جهاد ابتدايى‌ جهاد ابتدايى، آن‌گونه كه دشمنان اسلام تبليغ مى‌كنند، به معناى تحميل عقيده نيست و اصولًا عقيده تحميلى در اسلام ارزشى ندارد بلكه جهاد ابتدايى، جنگ ميان حق و