در تعريف آن ديده نمى‌شود. وانگهى، برخى دولت‌ها با انكار وجود جنگ، مى‌كوشند تا روابط خصمانه مسلّحانه خود را تحت عناوينى ديگر، چون حفظ امنيت، دفاع از اتباع خود و مقابله با تروريسم تفسير كنند كه واژه «توسّل به زور» مانع اين تفسيرها و ترفندها مى‌شود.
«توسّل به زور» به معناى استفاده از نيروهاى مسلّح است كه البته نمى‌تواند شامل فشارهاى اقتصادى يا سياسى و يا اخلاقى بشود، بلكه تنها استفاده از زور به گونه فيزيكى، يعنى با يارى از «نيروهاى مسلّح» مورد نظر است و عبارت «عليه تماميت ارضى و استقلال سياسى» اين معنا را تأييد مى‌كند. «١» قانون «منع توسّل به زور» در منشور سازمان ملل هر گونه اقدام زورمدارانه را در روابط بين الملل دربر مى‌گيرد، مانند جنگ و تهديد به جنگ. «٢» سازمان ملل، به دليل نفوذ قدرت‌هاى استعمارگر، تا كنون نتوانسته است نقش قانونى خود را در زمينه منع توسّل به زور و تهديد و بروز جنگ و حفظ صلح ايفا كند و قادر نبوده است كه از انواع مخاصمات به اشكال گوناگون جلوگيرى نمايد.
جنگ مشروع و قانونى‌ در ميثاق جامعه ملل در مواردى، جنگ مشروع و قانونى شمرده شده است، اين موارد عبارتند از: الف- جنگ مشروع يا عادلانه؛ ب- دفع تجاوز يا دفاع مشروع؛ ج- حفظ صلح و امنيت.
الف- جنگ مشروع يا عادلانه. جنگ‌هاى مشروع يا عادلانه از ديد ميثاق جامعه ملل «٣» عبارتند از:
١- جنگ در پايان يك مهلت سه ماهه، پس از تصميم داورى يا قضايى و يا گزارش شورا (بند ١ ماده ١٢)؛ ٢- جنگ عليه كشورى كه تصميم داورى يا قضايى و يا گزارش شورا را نپذيرد و يا