و فرائض دينى را علناً انجام دهد، واجب است «١» و در صورت هجرت نكردن، كيفر خواهد ديد؛ «٢» چنان‌كه امام صادق عليه السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى‌فرمايد:
«الا انَّنى‌ برىٌ مِنْ كُلّ مُسْلمٍ تَرَك مَعَ مُشْركٍ فى‌ دارالحرب.» «٣» آگاه باشيد، من از هر مسلمانى كه با مشركى در دارالحرب به سر بَرَد، بيزارم.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:
«لا يَنْزِلُ دارُ الْحَرْبِ الَّا فاسِقٌ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَةُ» «٤» كسى از مسلمانان در دارالحرب ساكن نمى‌شود، مگر فرد فاسقى كه از ذمّه اسلام بيرون رفته باشد.
دارالكفر:
علّامه حلّى دارالكفر را مقابل دارالاسلام قرار داده، مى‌گويد:
سرزمين‌هايى كه كفّار در آن‌ها سكونت و حاكميت دارند و اگر مسلمانانى در آن جا، ساكن باشند چون تاجران و مسافران. اقامتگاهى ثابت ندارند، و به عنوان يك اقليت تابع هستند.
با اين تعريف، «دارالكفر» و «دارالحرب» مترادف و يكى به‌شمار مى‌آيند.
رابطه دارالاسلام و دارالكفر (يا دارالحرب):
رابطه دارالاسلام و دارالكفر براساس پايبندى به تعهّدات و معاهدات تنظيم مى‌شود.
ايجاد روابط صلح‌آميز در زمينه‌هاى سياسى، اقتصادى و ... با كشورهاى غير مسلمان (: دارالكفر يا دارالحرب)، كه تهديدى بالفعل عليه مسلمانان به‌شمار نمى‌آيند، از نظر