فصل چهارم: جهاد ابتدايى‌ كلمه «دفاع» به معناى بازگرداندن، دور كردن و حمايت كردن است. «١» در اصطلاح علم فقه «دفاع» عبارت است از حمايت كردن مسلمانان از كيان اسلام و سرزمين و قلمرو كشور اسلامى و حفظ امنيّت و حراست از جان، مال و ناموس خود در برابر تهاجم دشمنان خارجى و داخلى. «٢» وجوب دفاع، بديهى و ضرورى است كه در نهاد و فطرت تمامى موجودات جهان هستى به وديعه نهاده شده است. هيچ موجود زنده‌اى در عالم نيست كه به نوعى از هستى و وابستگى‌هايش، در برابر خطر دشمن، به دفاع برنخيزد. بنابراين، دفاع مورد اتّفاق فطرت، غريزه، عقل، شرع مقدس اسلام و تمامى اديان الهى است.
ضرورت و اهميّت دفاع‌ در بين احكام الهى، جهاد در راه خدا از جايگاهى والا برخوردار است؛ زيرا حافظ اصول، احكام و ارزش‌هاى اسلامى و انسانى است و در صورت ترك آن، آيين اسلام دستخوش تحريف و تضييع مى‌شود و ذلّت و اسارت و انحطاط، نصيب مسلمانان مى‌گردد.
امام خمينى قدس سره، اهميّت و جايگاه بلند جهاد و دفاع را با توجّه به آيه ٢٤ سوره توبه‌