همچنين مى‌فرمايد:
«انّى‌ وَاللَّهِ لَوْ لَقَيْتُهُمْ واحِداً وَ هُمْ طِلاعُ الْارْضِ كُلِّها ما بالَيْتُ و لَا اسْتَوْحَشْتُ، وَ انّى‌ مِنْ ضَلْالِهِمُ الَّذى‌ هُمْ فيهِ وَ الْهُدَى الَّذى‌ انَا عَلَيْهِ لَعَلى بَصيرَةٍ مِنْ نَفْسى‌ وَ يَقينٍ مِنْ رَبّى‌» به خدا سوگند اگر به تنهايى با آنان روبه رو شوم، در حالى كه زمين را پر كرده‌اند، باكى نخواهم داشت و به دل هراسى راه ندهم، زيرا در گمراهى دشمنانم و موضع حق خويش در آگاهى كامل‌ام و به خدا يقين دارم. «١» نيز مى‌فرمايد:
«وَاللَّهِ لا اكُونُ كَالضَّبُعِ: تَنامُ عَلى طُولِ اللَّدْمِ، حَتَّى يَصِلَ الَيْها طالِبُها، وَ يَخْتَلِها راصِدُها، وَلكِنى اضْرِبُ بِالْمُقْبِلِ الَى الْحَقِّ الْمُدْبِرَ عَنْهُ، وَ بِالسَّامِعِ الْمُطيعِ الْعاصِى الْمُريبَ ابَداً حَتّى‌ يَأْتى عَلَىَّ يَوْمى‌.» «٢» من چون كفتار نيستم كه با ضرباتى نرم بر درِ خانه‌اش به خواب رود و ناگهان دستگيرش كنند، با شمشير حق‌طلبان، كار آنان را كه به حق پشت كرده‌اند، خواهم ساخت و با كمك فرمانبرداران، باطل‌گرايان را براى هميشه از روى زمين برخواهم داشت تا وقتى در حيات هستم.
جٌنگ جمل (ناكثين):
ناكثين، نخستين جنگ را عليه امام عليه السلام به راه انداختند. علل جنگ جمل عبارت بودند از:
١- زبير و طلحه، دو صحابى رسول خدا (ص)، در انديشه رسيدن به مقام و دنيا بودند. از اين رو، پيمان خويش شكستند و براى قيام مسلّحانه به مكّه رفتند. «٣» ٢- عدالت اميرمؤمنان عليه السلام براى بسيارى از مردم، قريش تحمّل‌ناپذير بود. «٤»