لحاظ سياسى و نظامى موقعيت و ثبات لازم را به دست آوردند و همين موجب شد كه قبايل عرب به اسلام بگرايند. تنها دو قبيله «هوازن» و «ثقيف»، كه از جنگجويان برتر و تجهيزات فزون‌ترى برخوردار بودند، به رغم هراسى كه از پيروزى‌هاى اسلام در دل داشتند، هنوز تسليم نشده بودند.
پيامبر صلى الله عليه و آله پس از تثبيت موقعيت مكّه، با دوازده هزار نفر عازم حنين شد و سرانجام بر دشمن پيروز شد. در اين نبرد، شش هزار نفر از اعراب به اسارت درآمدند و بيست و چهار هزار نفر شتر، چهل هزار رأس گوسفند و ... به غنيمت مسلمانان درآمد. «١» غزوه طائف: بازمانده نيروهاى دشمن به دژ طائف گريختند. رسول خدا صلى الله عليه و آله دژ را محاصره كرد. محاصره، بيست روز طول كشيد نظام دفاعى اسلام ١٠٦ دوران امير مؤمنان(ع)
ص : ١٠٠ و هيچ راهى براى گشودن دژ كارساز نبود و اندوخته‌هاى غذايى و تجهيزات نظامى، به دشمن، توان مقاومت مى‌داد. از اين رو، رسول خدا صلى الله عليه و آله از ادامه محاصره چشم‌پوشيد و فتح طائف را به زمانى ديگر با تاكتيكى ديگر محوّل كرد و به «جعرانه»، محل نگهدارى غنائم، بازگشت. پس از تقسيم غنائم، به مالك بن عوف، فرمانده اعراب هوازن، پيام فرستاد كه چنانچه مالك مسلمان شود، خانواده و ثروتش را به او بازپس خواهد داد و صد شتر نيز به وى خواهد بخشيد. رحمت و جوانمردى پيامبر صلى الله عليه و آله در آزاد كردن اسيران هوازن، روح سركش مالك را رام ساخت.
او شبانه از دژ طائف گريخت و به حضور پيامبر رسيد و مسلمان شد. «٢» به اين ترتيب، جبهه اعراب مشرك پايان يافت و رسول خدا صلى الله عليه و آله از اين جبهه نيز آسوده‌خاطر شد.
چهارم: جبهه روم‌ شبه جزيره عربستان، چون نگينى در محاصره دو امپراتورى «ايران» و «روم» بود. هر دو امپراتورى، منافع و مستعمراتى در اين سرزمين داشتند.
روم، به دليل پيروزى‌هايى كه بر امپراتورى ايران داشت، «٣» سخت احساس غرور مى‌كرد و مى‌كوشيد كه اين غرور را حفظ كند و بر قلمرو و نفوذ مسيحيت در آن سوى‌