اموال آنان را پس از تخميس، ميان مسلمانان تقسيم فرمود. «١» غزوه بنى نضير:
پس از جنگ احد، يهود بنى نضير در خيانت به پيامبر صلى الله عليه و آله درنگ نكرد، پيمان خود را با مسلمانان شكست و نقشه قتل رسول خدا صلى الله عليه و آله را تدارك ديد.
اين نشان داد كه دشمنان خطرناكى در كنار حكومت اسلامى لانه كرده‌اند. رسول خدا (ص) دژ آنان را محاصره كرد و براى تسليم كردنشان دستور داد كه برخى نخل‌هاى آنان را ببرند. «٢» سرانجام، پس از مدتى محاصره تسليم شدند و پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را مجبور به ترك مدينه كرد كه بخشى به شام و بخشى به خيبر رفتند. رسول خدا صلى الله عليه و آله به آنان اجازه داد كه غيز از سلاح، هر اندازه از اموال منقول خود را كه مى‌توانند با خود ببرند. «٣» غزوه بنى قريظه:
پس از جنگ خندق، پيامبر صلى الله عليه و آله مأموريت يافت به سوى طايفه بنى قريظه بشتابد. بنى قريظه، به رغم رفق و محبت رسول خدا (ص)، پيمان عدم همكارى با دشمنان پيامبر صلى الله عليه و آله را شكستند و در جنگ خندق براى يارى احزاب وارد جنگ شدند. از اين رو، پيامبر صلى الله عليه و آله دژ آنان را محاصره كرد و پس از مدتى رضايت داد كه سعد بن معاذ، هم‌پيمان سابق آنان، درباره‌شان قضاوت كند. او نيز رأى داد كه مردانشان كشته، اموالشان مصادره و زنان و فرزندانشان اسير شوند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سعد، به حكم خدا قضاوت كرد.» و پيامبر صلى الله عليه و آله اينچنين مدينه را از وجود آخرين طايفه يهود پاك نمود. «٤» جنگ خيبر «٥» گرچه به بركت صلح حديبيه، پيامبر صلى الله عليه و آله از ناحيه مشركان خاطرى آسوده يافته بود، كانون فتنه يهوديان همچنان در قلب جزيرة العرب پابرجا بود. با كينه‌اى كه يهوديان از پيامبر (ص) و اسلام در دل داشتند و به جهت شكست‌هايى كه خورده بودند، خطرى بزرگ‌