«دبير كلّ جامعه ملل در گزارش وضعيت حقوقى ناشى از اعمال فشارهاى اقتصادى در ايّام صلح، اظهار كرده است كه از نظر حقوقى، وجود حالت جنگ ميان دو دولت، بستگى به قصد آنها دارد نه طبيعت عملشان». «١» با اين ديدگاه، اتّخاذ روش‌هاى خشونت‌آميز، اگر با قصد جنگ همراه نباشد، از نظر حقوقى جنگ تلقى نمى‌شود. امّا برخى نيز با تفسير وسيع از معناى جنگ، استعمارگرى و سلطه اقتصادى را جنگ سرد تلّقى مى‌كنند. «٢» اعلان جنگ‌ آيا براى رسمى شدن مخاصمات و رسيدن به بار حقوقى جنگ، اعلان جنگ كافى است؟
گروسيوس «٣» (١٥٨٣- ١٦٤٥ م.) حقوقدان هلندى و از دانشمندن حقوق بين الملل كلاسيك، اعلان جنگ را براى رسمى شدن مخاصمات لازم دانسته است. او معتقد است كه جنگ بايد همراه با اعلان جنگ باشد. به نظر او، اعلان جنگ نه تنها از حملات ناگهانى و بدون اخطار دولتى عليه دولت ديگر جلوگيرى مى‌كند، بلكه باعث مى‌شود كه جنگ با تصميم صريح و اختيار به وجود آيد. «٤» اين نظريه توسط ديگر دانشمندان مورد تأييد قرار گرفته است. از جمله سنت آگوستين، يكى از متغيرهاى جنگ را اعلان رسمى بالاترين مقامات كشور دانسته است و جنگى را كه بى‌اخطار يا اعلان رسمى باشد، ناعادلانه مى‌داند. «٥» كنوانسيون «٦» سوم لاهه در سال ١٩٠٧ م. در مادّه يك خود تصريح دارد كه مخاصمات نبايد بدون اخطار صريح و روشن، به صورت اعلان جنگ يا ضرب الاجل،