نظام دفاعى اسلام
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

نظام دفاعى اسلام - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٢٣٠

كشتن، برده گرفتن، فديه گرفتن و مبادله او جايز نيست و او آزاد است. اگر در بحبوحه جنگ يا پس از جنگ، مسلمان شود، حكم او به دست امام است. امام مخيّر است كه او را آزاد كند يا تصميمى ديگر درباره‌اش بگيرد. «١» و- روا نبودن كشتن اسيران زن و كودك: حكم زنان و كودكان كه در جنگ اسير مى‌شوند، آن است كه نبايد كشته شوند، بلكه به ملك مسلمانان درمى‌آيند و برده مى‌شوند.
حقوق اسيران‌ اسيران جنگى در اسلام از حقوق و مزايايى برخوردارند كه قوانين بين‌الملل به پاى آن نمى‌رسد. مهمترين اين حقوق عبارتند از:
١- كسى حق ندارد از روى كينه و انتقامجويى و خشم با اسيران رفتار كند، بلكه بايد رفتار او طبق دستورهاى اسلام و با مهر و عاطفه باشد؛ چنان كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«اسْتَوْصَوْا بِالْاسارى‌ خَيْراً» «٢» بهترين رفتار را با اسيران داشته باشيد.
٢- اسيران تأمين جانى دارند و كشتن آنان جز در موارد استثنايى، جايز نيست؛ چنان كه پيامبر صلى الله عليه و آله در پايان جنگ حنين فرمود: «هيچ اسيرى از دشمن نبايد كشته شود.» و چون شنيد اسيرى به نام «ابن اكوع» به دستور عمر بن خطاب كشته شده است، ناراحت شد و فرمود: «مگر به شما دستور ندادم كه اسيرى را نكشيد؟!» «٣» ٣- بايد به اسير، آب و غذا داد؛ چنان كه امام على عليه السلام مى‌فرمايد:
«اطْعامُ الْاسيرِ وَالْاحْسانُ الَيْهِ حَقٌّ واجِبٌ وَ انْ قَتَلْتَهُ مِنَ الْغَدِ» «٤» غذا دادن به اسير و نيكى كردن به او، حقّى است واجب، هر چند اسيرى باشد كه فردا او را مى‌كشى.
٤- در حدّ امكان بايد مكان مناسب، لباس و امكانات رفاهى اسير فراهم شود. رسول‌