قلوب، صفايا و جعائل «١». به اين صورت كه به پيادگان يك سهم و به سواركاران دو سهم (: يك سهم براى رزمنده و يك سهم براى اسب او) اختصاص مى‌يابد. «٢» در شرايط فعلى، كه هزينه‌هاى جنگ و تداركات و پشتيبانى و حقوق توسط دولت انجام مى‌شود و اسلحه و مهمّات و وسايل نقليه در اختيار رزمندگان قرار مى‌گيرد غنايم نيز طبق نظر ولىّ امر و رهبر به مصرف مى‌رسد و هر چه او مصلحت بيند، درباره نيروهاى مسلّح و داوطلب عمل مى‌شود. البته، سلاح و مهمّات و ابزار جنگى غنيمتى همه در اختيار دولت قرار مى‌گيرد. امام خمينى قدس سره مى‌فرمايد:
در غنايم به دست آمده، آلات و ادوات جنگى مربوط به دولت اسلامى است و در غير آن تصرّف براى هر رزمنده‌اى كه بدست آورده مانع ندارد؛ مگر مسؤولين امر در دولت اسلامى مقرّرات خاصّى وضع نموده باشند. «٣» نيز مى‌فرمايد:
براى مقاتلين برداشتن چيزهاى مختصر مثل آنچه ذكر شده [انگشتر، لباس و كفش دشمن‌] و تصرّف در آن اشكال ندارد. «٤» محرومان از غنايم‌ دو گروه از غنايم محرومند: ١- گروهى كه سپاهيان را از جنگ با دشمن مى‌ترسانند كه آنان را «مُخْذِل» مى‌نامند؛ ٢- گروهى كه كثرت و نيرومندى دشمن را بازگو مى‌كنند و موجب تضعيف روحيه نيروهاى اسلام مى‌شوند كه «مُرْجِف» ناميده مى‌شوند. «٥» استفاده از غنايم پيش از تقسيم‌ هيچ يك از رزمندگان حق استفاده از غنايم را پيش از تقسيم ندارد؛ همچنان‌كه امير