فساد و شرارت و استقرار عدالت و حفظ و گسترش امنيت و آرامش در جامعه اسلامى‌است.
طبق قوانين اسلام، با استناد به آيه قرآن، كيفر و مجازات محارب و مفسد فى الارض، يكى از چهار مجازات زير است:
١- قتل؛ ٢- آويختن به دار؛ ٣- قطع دست راست و پاى چپ؛ ٤- تبعيد. «١» قرآن كريم مى‌فرمايد:
«انَّما جَزاءُ الَّذينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِى الْارْضِ فِساداً انْ يُقَتَّلُوا اوْ يُصَلَّبُوا اوْ تُقْطَّعَ ايْديهِمْ وَ ارْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ اوْ يُنْفَوْا مِنَ الْارْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْىٌ فِى الدُّنيا وَ لَهُمْ فِى الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمٌ الَّا الَّذينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ انْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا انَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ» «٢» سزاى كسانى كه با [دوستداران‌] خدا و پيامبر او مى‌جنگند و در زمين به فساد مى‌كوشند، جز اين نيست كه كشته شوند، يا بر دار آويخته گردند، يا دست و پايشان در خلاف جهت يكديگر بريده شود، و يا از آن سرزمين تبعيد گردند. اين، رسوايى آنان در دنياست و در آخرت عذابى بزرگ خواهند داشت. مگر كسانى كه پيش از آن‌كه بر ايشان دست يابيد، توبه كرده باشند. پس، بدانيد كه خدا آمرزنده مهربان است.
در اين آيه شريفه، چهار مجازات براى محارب و مفسد فى الارض در نظر گرفته شده است كه فقيهان نيز بر اين مبنى، فتوا داده‌اند. كلمه «انّما» دلالت بر حصر دارد؛ يعنى فقط مجازات‌هاى چهارگانه در مورد محاربان قابل اجراست.
١- قتل و اعدام: چنانچه محارب مرتكب جنايتى شده و دست به خون انسان‌هاى بى‌گناه رنگين ساخته است، مجازاتش مرگ است.
امام رضا عليه السلام مى‌فرمايد: