اسلام و جان و مال مسلمانان است. مسلمانان با تأسى به امير مؤمنان عليه السلام به رغم محق بودن، جنگ با باغيان را آغاز نمى‌كنند. تا آنان آغاز كنند. و اين از شرافتمندترين و انسانى‌ترين اصولى است كه با رأفت و رحمت اسلامى عجين شده و مسلمانان به آن پايبندند.
امام على عليه السلام مى‌فرمايد:
«لا تُقاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَؤُوكُمْ. فَانَّكُمْ بِحَمْدِاللَّهِ عَلى‌ حُجَّةٍ، وَ تَرْكُكُمْ ايّاهُمْ حَتَّى يَبْدَؤُوكُمْ حُجَّةٌ اخْرى‌ لَكُمْ عَلَيْهِمْ.» «١» جنگ را شما آغاز نكنيد تا آنان آغاز كنند. به حمد خدا، شما داراى حجّت هستيد و آغاز نشدن جنگ از سوى شما، حجّتى ديگر از سوى شما بر آنان است.
نيز به سپاهيانش در جنگ نهروان مى‌فرمايد:
«لا تبدؤُهم بِقِتالٍ حَتَّى يَبْدؤوكُمْ» «٢» نبرد را شما آغاز نكنيد، تا آنان آغاز كنند.
و تا سه تن از اصحاب امام عليه السلام به دست خوارج به شهادت نرسيدند، امام عليه السلام دستور حمله را صادر نكرد. «٣» و در نبرد صفّين فرمود:
فردا كه با اين قوم روبه‌رو شديد، شما جنگ را آغاز نكنيد و آنان را نكشيد تا هنگامى كه آنان جنگ را آغاز كنند. آن‌گاه به سرعت بر آنان بتازيد. «٤» ٣- مهلت دادن: هرگاه بغات مهلت بخواهند تا درباره گفته‌ها و دعوت‌ها، انديشه و رايزنى كنند، بايد به آنان مهلت داد، ولى در اين مدت، بر دولت اسلامى لازم است كه آنان را كاملًا زير نظر گيرد و مراقب تحرّكاتشان باشد. اگر ميل به بازگشت و اطاعت در آنان ديده شود، يا براى رفع شبهه‌ها، به مذاكره و تحقيق نياز افتد، نبايد از همكارى دريغ ورزيد، ولى در صورت فريبكارى در پوشش مهلت‌خواهى، اگر بخواهند به تقويت نيرو و جمع‌آورى امكانات و تجهيزات بپردازند، بايد چنين فرصتى را از آنان گرفت. در