«مَنْ سَلَّ سَيْفَ الْبَغىِ قُتِلَ بِهِ» «١» هر كس شمشير تجاوز و بغى بيرون كِشَد، با همان كشته مى‌شود.
همچنين درباره وجوب جهاد با باغيان مى‌فرمايد:
«وَاللَّهِ ما وَجَدْتُ الَّا قِتالَهُمْ اوِ الْكُفْرَ بِما انْزَلُ اللَّهُ تَعالى‌ عَلى‌ نبيّهِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله» «٢» به خدا سوگند! در برخورد با بغات دو راه بيش نيافتم: يا با آنان بجنگم و يا به آنچه خداوند متعال بر پيامبرش محمد صلى الله عليه و آله نازل كرده است كافر گردم.
امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:
«أمَّا انَّهُمْ اعْظَمُ جُرْماً مِمَّنْ حارَبَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، قيلَ لَهُ وَ كَيْفَ ذلِكَ يَابْنَ رَسُولِ اللّه؟ قالَ: لِانَّ اولئِكَ كانُوا جاهِليّةً وَ هؤلاءِ قَرَؤُوا الْقُرآنَ وَ عَرَفُوا فَضْلَ اهْلَ الْفَضْلِ، فَأَتَوا ما أَتَوْا بَعْدَ الْبَصيرَة.» «٣» اما اينان [بغات‌] جرمشان از كسانى كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله جنگيدند، سنگين‌تر و بزرگ‌تر است. سؤال شد چگونه؟ فرمود: چون آنان (مشركان) از اهل جاهليت بودند ولى اينان (بغات) قرآن مى‌خوانند، به اهل فضل بصيرند، و بعد از شناخت حق دست به چنين اقدامى زدند. (لذا مبارزه با اينها ايمانى قوى و نيرومند مى‌طلبد، نيرويى بصير كه فريب ظاهرسازى باغيان را نخورد.)
انواع بغى‌ باغيان بر دو گروه تقسيم مى‌شوند كه در مقررات جنگى با هم متفاوتند: «گروه ذوفئه»؛ و «گروه غير ذوفئه».
الف- گروهى را كه داراى تشكيلات و سازمان و فرمانده و رهبر و هسته مركزى‌اند و رهبرشان نيروها را سازماندهى مى‌كند و براى نبرد با امام عادل تجهيز مى‌نمايد، در اصطلاح دينى، «ذوفئه» (: صاحب تشكيلات) مى‌نامند؛ مانند گروه قاسطين كه معاويه‌