نظام دفاعى اسلام
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

نظام دفاعى اسلام - آخوندی، مصطفی - الصفحة ١٧٠

يا عرض و مال او و يا حق او تضييع گشته- اجراء كنيد، و حقّى را كه مستحقّ است، گرفته و به او بدهيد و در همه امور عدالت را رعايت نماييد. براى اين كه خداوند عدالت گستران را به خاطر عدالتشان دوست دارد. «١» استناد حكم بغات به روايات:
در روايات معصومين عليه السلام كه فقيهان به آن استناد كرده‌اند، حكم بغات، جنگيدن با آنان است؛ چنان كه روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به امير مؤمنان عليه السلام فرمود:
«يا عَلِىُّ انَّ اللَّهَ تَعالى‌ قَدْ كَتَبَ عَلَى الْمُؤمِنينَ الْجِهادَ فِى الْفِتْنَةِ بَعْدى‌ كَما كَتَب عَلَيْهِمُ الْجِهادَ مَعَ الْمُشْرِكينَ. فَقُلْتُ: يا رَسُولَ اللَّهِ! وَ مَا الْفِتْنَةُ الَّتى‌ (كَتَبَ) عَلَيْنا فيهَا الْجِهادَ؟ قالَ صلى الله عليه و آله: فِتْنَةُ قَومٍ يَشْهَدُونَ انْ لا الهَ الّا اللَّهُ وَ انّى‌ رَسُولُ اللَّهِ وَ هُمْ مُخالِفُونَ لِسُنَّتى‌ وَ طاعِنُونَ فى‌ دينى. فَقُلْتُ: فَعَلامَ نُقاتِلُهُم يا رَسُولَ اللَّهِ؟ وَ هُم يَشْهَدُونَ انْ لا الهَ الَّا اللَّهَ وَ انّكَ رَسُولَ اللَّهِ؟ فقال صلى الله عليه و آله: عَلى‌ احْداثِهِمْ فى‌ دينِهِمْ وَ فِراقِهِمْ لِامْرى‌ وَ اسْتِحْلالِهِمْ دِماءَ عِتْرَتى‌» «٢» «اى على! خداوند متعال، جهاد با فتنه‌گران را پس از من بر مؤمنان واجب كرده؛ چنان كه جهاد با مشركان را در زمان من واجب ساخته است؟!» على عليه السلام گفت: «يا رسول الله! كدام فتنه است كه خدا ما را به ستيز با آن مكلّف ساخته است؟» فرمود:
«فتنه گروهى كه به يگانگى خدا و رسالت پيامبرش شهادت مى‌دهند، ولى با سنّت و روش من به مخالفت برخاسته، دين خدا را به بازى مى‌گيرند.» پرسيد: «چگونه با كسانى كه شهادتين مى‌گويند، بجنگم؟!» فرمود: «به دليل ١- بدعت‌هايى كه در دين برمى‌نهند ٢- و به فرمان و دستور من پشت پا مى‌زنند ٣- و ريختن خون فرزندان و خاندانم را حلال و جايز مى‌شمارند.» همچنين نقل است كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود: