در حكومت ما هستيد و هنوز از قلمرو آن خارج نشده‌ايد]؛ و سوم، با شما جنگ را آغاز نمى‌كنيم مگر آن‌كه شما آن را آغاز كنيد.
احكام بغات‌ آن‌گاه كه شرايط «بغى» در كسانى گرد آيد، جنگ با آنان واجب مى‌گردد تا يا كشته شوند و يا تسليم گردند و به دامان اسلام بازآيند.
اينك، چند نمونه از فتاواى فقيهان درباره چگونگى برخورد با بغات ذكر مى‌شود. فقيهان، براى چگونگى برخورد با بغات حكمى همسان دارند، و آن، قتال و جنگيدن با آنان است:
محقّق حلّى (٦٠٢- ٦٧٦ ق.) مى‌نويسد:
با كسى كه عليه امام عادل قيام كرده، قتال واجب است در صورتى كه امام يا جانشين آن حضرت براى نبرد با بغات اعلان بسيج عمومى يا خصوصى دهد. تأخير و تعلّل در اين فراخوانى، گناه كبيره محسوب مى‌شود. امّا اگر به قدرت كفايت اعلان آمادگى شود، تكليف از ديگران ساقط است جز در مواردى كه امام بر افرادى خاص تكليف كند كه در اين صورت، بر اين عدّه تكليف عينى خواهد بود.
فرار از جنگ با بغات، حكم فرار از جنگ با مشركان را دارد. استقامت و پايمردى تا دستيابى به پيروزى نهايى يا شهادت، واجب است.
٢- علّامه حلّى (٦٤٧- ٧٢٧ ق.) مى‌گويد:
هر كس عليه امام عادل شورش و قيام كند، باغى محسوب مى‌شود و بر همه مسلمانان واجب كفايى است با دستور و اعلان بسيج امام يا جانشين آن حضرت، به جنگ با بغات بشتابند. در صورتى كه تكليف بر كسى واجب عينى باشد يا به حدّ كفايت، سپاه فراهم نيايد، و او از جنگ نظام دفاعى اسلام ١٧٨ محاربان ص : ١٧٨ با بغات امتناع ورزد، مرتكب گناه كبيره شده است. فرار، اين‌جا چون فرار از جبهه مشركان است. واجب است در برابر بغات؛ بايستد تا مرز پيروزى يا شهادت. «١» امام خمينى قدس سره، ضمن باغى خواندن دولت عراق در تجاوز به ايران، قتال و جنگ با