وَ هُمْ صاغِرُونَ» «١» با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز جزا ايمان نياورده‌اند، و آنچه را خدا و رسولش حرام كرده‌اند، حرام نمى‌شمرند، و آيين حق را نمى‌پذيرند، پيكار كنيد تا زمانى كه با خضوع و تسليم، جزيه را با دست خود بپردازند! علّامه طباطبايى قدس سره مى‌فرمايد:
خداوند در اين آيه به مسلمانان امر مى‌فرمايد كه با اهل كتاب بجنگند. «٢» از نظرگاه فقيهان «٣» و مفسّران بزرگوار، ترديدى در وجوب جهاد ابتدايى با اهل كتاب نيست.
حكم جهاد با اهل كتاب، بر تمامى آنان جارى است نه برخى از آنان؛ زيرا اهل كتاب امّتى يگانه‌اند، هر چند همچون مسلمانان به فرقه‌هايى گوناگون تبديل شده‌اند. پس، جنگ با همه آنان مطرح است و كلمه «من» در آيه شريفه «بيانيه» است، نه «تبعيضيه». اگر تنها با برخى از اهل كتاب جنگ جايز مى‌بود، نه با همه آنان، مى‌بايست اين مطلب در آيه شريفه به‌گونه‌اى ديگر بيان مى‌شد. «٤» شرايط جهاد با اهل كتاب‌ شرايط جهاد با اهل كتاب عبارتند از:
١- دعوت به اسلام.
٢- دعوت به پرداخت جزيه و قبول سلطه سياسى اسلام و قوانين حكومت اسلامى.
در نبرد با يهوديان، مسيحيان و زرتشتيان، نخست بايد آنان را به دين اسلام دعوت كرد. اگر اسلام را پذيرفتند، چون مسلمان با آنان رفتار مى‌شود. چنانچه اسلام را نپذيرفتند، به پرداخت جزيه (: ماليات سرانه) موظّف مى‌شوند. در صورت قبول پرداخت جزيه، بر دين خود باقى مى‌مانند و با انعقاد قرارداد ذمّه، زندگى مسالمت‌آميزى را در كنار مسلمانان آغاز مى‌كنند. ولى در صورتى كه اسلام را نپذيرند و تن به پرداخت جزيه نيز ندهند، با آنان بايد جنگيد. «٥» رسول خدا صلى الله عليه و آله به فرماندهانش چنين سفارش مى‌فرمود: