بِالتَّلَبُّسِ بِها، وَالْاقْرارِ عَلَيْها» «١» آن كه رو به هزيمت نهاده بداند كه پروردگارش را به خشم آورده و خويشتن را به هلاكت افكنده است. فرار خشم الهى را در پى دارد و خوارى و ننگ جاويد را. براستى كه فرار كننده بر عمر خويش نمى‌افزايد و ميان خود و مرگش فاصله نمى‌اندازد (و با فرار از جبهه) خدايش را خشنود نمى‌سازد. فرا رسيدن مرگ مردى كه بر حق است، پيش از تن سپردن به اين خصلت‌ها، بهتر است از آن كه به چنين صفاتى آلوده گردد و بدانها تن سپرد.
جٌهاد ابتدايى با اهل كتاب‌ «اهل كتاب» به كسانى مى‌گويند كه پيش از اسلام داراى پيامبر و كتاب آسمانى بوده‌اند. از آيات قرآن، از جمله آيه ٢٩ سوره توبه «٢» و آيه ١٧ سوره حج «٣» برمى‌آيد كه منظور از اهل كتاب، يهوديان، مسيحيان و زرتشتيانند. «٤» فقيهان بزرگوار نيز مى‌گويند:
«اهل ذمّه «٥» [: اهل كتاب‌] عبارتند از: يهوديان و مسيحيان و زرتشتيان.» «٦» وجوب جهاد با اهل كتاب‌ جهاد ابتدايى با شرايطى، با اهل كتاب واجب است. قرآن مى‌فرمايد:
«قاتِلُوا الّذينَ لا يُؤمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا يَدينُونَ دينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذينَ اوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ