حراست از اسلام پرداختند.
دوران امير مؤمنان (ع)
پس از رحلت جانسور پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شوراى سقيفه با زير پا گذاشتن سفارش پيامبر صلى الله عليه و آله در باره على عليه السلام به عنوان امام مسلمانان، ابوبكر را به عنوان خليفه پيامبربرگزيدند و پس از او عمر و سپس عثمان، جمعاً به مدت بيست و پنج سال زمام خلافت را به دست گرفتند. دوران بيست و پنج ساله خانه‌نشينى براى اميرمؤمنان (ع)، كه پا به پاى رسول خدا (ص) براى حفظ اسلام سختى‌ها كشيده بود و اينك مى‌ديد كه اسلام به دست نااهلان افتاده است، بسيار ناگوار بود. «١» هر چند ابرهاى تيره، پرتوافشانى آن خورشيد فروزنده را محدود مى‌ساخت، امّا توانش را نداشت كه امّت را به تمام و كمال از وجودش بى‌نصيب گذارد.
پاره‌اى از فعاليّت‌هاى بسيار كارساز امام على عليه السلام در آن دوران، عبارتند از:
جمع آورى و تفسير قرآن، تربيت شاگردان، پاسخگويى به مشكلات علمى و سياسى خلفا، و پاسخ به پرسش‌هاى مردم، بيان احكام الهى، تلاش براى تأمين زندگى مستمندان و دلجويى از ستمديدگان. «٢» با روى كار آمدن اميرمؤمنان عليه السلام پس از قتل عثمان، سران قريش بسيار نگران شدند؛ زيرا مى‌دانستند كه سياست امام على عليه السلام هرگز با غارت و چپاول بيت المال سازش ندارد. آنان به دليل كشته شدن سران شرك به دست امام (ع)، در جنگ‌هاى بدر، احد، حنين و ... كينه حضرتش را در دل داشتند و آن را به فرزندانشان نيز منتقل مى‌كردند؛ چنان كه ابن ابى الحديد در اين باره مى‌نويسد:
با اين كه مدتى بسيار از رحلت پيامبر (ص) مى‌گذشت، بغض و كينه قريش به على (ع) نه تنها كاهش نيافته بود، بلكه اين دشمنى ديرينه را به كودكانشان نيز تلقين كرده بودند. «٣»