إرشاد القلوب ت مسترحمی
(١)
باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن
٢ ص
(٢)
باب بيست و سوم در گريه از خوف خدا
٢٤ ص
(٣)
باب بيست و چهارم در جهاد في سبيل الله
٣١ ص
(٤)
باب بيست و پنجم در عزلت و گوشهنشينى
٣٤ ص
(٥)
باب بيست و ششم در ورع و تقوى
٤٠ ص
(٦)
باب بيست و هفتم در خاموش بودن و حفظ زبان نمودن
٤٤ ص
(٧)
باب بيست و هشتم در ترس از خدا
٤٩ ص
(٨)
باب بيست و نهم در اميدوارى بخدا
٥٥ ص
(٩)
باب سىام در حياى از خداوند
٦٤ ص
(١٠)
باب سى و يكم در فضيلت حزن
٦٦ ص
(١١)
باب سى و دوم در خشوع
٧٢ ص
(١٢)
باب سى و سوم در غيبت و نمامى
٧٦ ص
(١٣)
باب سى و چهارم در قناعت
٨٤ ص
(١٤)
باب سى و پنجم در توكل بخداوند
٨٩ ص
(١٥)
باب سى و ششم در فضيلت شكر نعمتهاى خدا و چگونگى آن
٩٦ ص
(١٦)
باب سى و هفتم در يقين و فوائد آن
١٠٢ ص
(١٧)
باب سى و هشتم در صبر و فائده و مراحل آن
١٠٧ ص
(١٨)
باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن
١١٢ ص
(١٩)
باب چهلم در مذمت حسد و آثار شوم آن
١١٥ ص
(٢٠)
باب چهل و يكم در فراست و آثار و چگونگى پيدايش آن
١١٩ ص
(٢١)
باب چهل و دوم در حسن خلق و نتايج حاصله آن
١٢٦ ص
(٢٢)
باب چهل و سوم در سخاوت و فائده دنيائى و آخرتى آن
١٣٥ ص
(٢٣)
باب چهل و چهارم پرسشهاى ابو ذر از پيغمبر
١٤٤ ص
(٢٤)
باب چهل و پنجم دوستان واقعى و حقيقى خدا و صفات و علائم ايشان
١٥٠ ص
(٢٥)
باب چهل و ششم در بيانات امير المؤمنين و ائمه هدى(ع)
١٥٦ ص
(٢٦)
باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن
١٦٨ ص
(٢٧)
باب چهل و هشتم در فقر و فضيلت و حسن عاقبت آن
١٨٣ ص
(٢٨)
باب چهل و نهم در ادب داشتن، در همه اوقات
١٩٣ ص
(٢٩)
باب پنجاهم در توحيد و معرفت رب مجيد
٢٠٩ ص
(٣٠)
باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر
٢٢٣ ص
(٣١)
باب پنجاه و دوم نيز در اخبار منتخبه از مجموعه ورام از بيانات اهل بيت رسالت(ع)
٢٥٦ ص
(٣٢)
باب پنجاه و سوم در عقل و چگونگى خلقت و آثار آن
٢٧٩ ص
(٣٣)
باب پنجاه و چهارم سؤالات پيغمبر
٢٨٤ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص

إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٢ - باب سى و هفتم در يقين و فوائد آن

پراكنده مينمايد) كه تعداد آن را نميداند، و در اندكى از وقت چقدر نفس ميكشد و ريه او جذب هوا ميكند و خارج مينمايد كه حساب آن را نميداند و همچنين ساير اعضا و جوارح بدن ساكت ميشوند و حركت ميكنند كه چه بسا اصلا نميفهمد.

پس اينها كه اشاره به آن شد اگر تأمل كنى نخواهى گفت ممكن است براى احدى كه از عهده شكر پروردگار خود بر آيد، پس در صورتى كه براى اندكى از مدت نتواند چگونه است حال او در يك شبانه روز و در يك سال و در طول عمرش، و على كلّ حال فله الحمد على ما وقع و له الشكر على ما نفع.

باب سى و هفتم در يقين و فوائد آن‌

(يكى از مراحل مهمّه‌اى كه بايد انسان توجّه كامل به آن مبذول دارد يقين است و تقريبا وظيفه اوست و بآن مكلف گرديده، و خداوند مؤمنان را بداشتن توجه باين مطلب مهمّ و بزرگ دينى مدح نموده و در باره ايشان ميفرمايد:) وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ‌[١] مؤمنان آن كسانى هستند كه ايمان مى‌آورند به آنچه خداى بتو و بر پيغمبران پيش از تو فرستاده و آنها بعالم آخرت يقين دارند، يعنى بوعدهائى كه از ثواب و وعيدهائى كه از عقاب خداوند داده است همانند اينكه گوئى مشاهده كرده‌اند.

چنان كه مرويست از سعد بن معاذ كه گفت داخل شدم بر حضرت‌


[١]. ٤- البقره