إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٨ - باب سى و سوم در غيبت و نمامى
گويند كه گفته شد بحسن بصرى كه فلانى غيبت تو را كرده، پس هدايائى براى او فرستاد و پيغام داد كه چون شما مقدارى از حسنات خود را بمن هديه نمودهاى خواستم مكافاتى كرده باشم و جبران عمل تو را نموده باشم.
و هر كه در نزد او غيبت مؤمنى را بنمايند و او رد غيبتش نكند و ياريش ننمايد خيانت بخدا و رسولش نموده.
و فرمود: اگر نفعت ببرادر مؤمنت نميرسد پس باو ضرر هم نرسان و اگر او را مسرور نميكنى پس او را مغموم مكن، و اگر او را مدح نميكنى پس او را مذمت (و غيبت) مكن.
و فرمود: رسول خدا ٦ با ديگران حسادت مبريد، و دشمنى نكنيد، و در زندگى مزاحم يك ديگر مشويد، و پشت بيكديگر و مفارقت ننمائيد، و بعضى از بعضى غيبت و بدگوئى نكنند، بلكه در عوض برادر باشيد (و حقوق برادرى را ادا نمائيد).
و نيز از رسول خدا ٦ مرويست كه فرمود: زنهار احتراز كنيد از غيبت، بدرستى كه غيبت بدتر است از زنا زيرا مردى كه زنا كرد و توبه نمود خدا توبه او را قبول ميفرمايد، و ليكن غيبتكننده را خدا نمىآمرزد تا آن كسى را كه غيبت كرده از او بگذرد و عفو كند.
و فرمود: كه در شب معراج بقومى گذشتم كه رويهاى خود را بناخنهاى خود ميخراشيدند، از جبرئيل پرسيدم كه ايشان كيانند؟
گفت غيبتكنندگان، و روزى آن حضرت بالاى منبر خطبهاى انشاد فرمودند و بيان گناه ربا و عقوبت آن را كردند و فرمود: يكدرهم از