إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩ - باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن

بر حذر داشته چنان كه ميفرمايد: إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ[١] شيطان دشمن شما است پس شما هم او را دشمن داريد و فريبش نخوريد، جز اين نيست كه حزب و سپاهيانش را براى اغوا و گمراهى شما مهيا ساخته تا همه را اهل جهنم گرداند، و ميفرمايد الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ‌[٢] شيطان بوعده فقر و بى‌چيزى شما را بكارهاى زشت (از قبيل گرانفروشى و گرفتن ربا و رشوه و سرقت) و بخيلى وادار كند و خداوند بشما وعده آمرزش و احسان دهد.

پس اى برادر سخت بپرهيز و بترسان خويشتن را از اينكه همه شبرا بخوابى و بسيار عبادت كن خداى را تا اينكه بمقصد و مطلوب خود نائل شوى، چه نيكو گفته است يكى از زهاد

دوست من دور شو شبها از خوابگاه خود از ترس مرگ و معاد و قيامت و هر كه از سكرات مرگ هراسان باشد لذّتى در استراحت نمى‌بيند، و هر گاه عمر آدمى تمام شد همانند كشت و زرعيست كه وقت درو و چيدن آن رسيده باشد كه ناچار بايد آن را چيد[٣]

[١]. ٦- الفاطر

[٢]. ٢٧١- البقره

[٣]. شعر فوق منسوب بحضرت امير المؤمنين( ع) است و در ديوان منسوب بآن حضرت موجود است و مصرع اول را در يكى از نسخه‌ها چنين نقل كرده: جنبى تجافى عن الوساد