أَنْفُسِهِمْ وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌[١] پيغمبر و اصحابش كه بمال و جانشان در راه خدا جهاد كردند همه خيرات و نيكوئيها مخصوص آنها است و هم آنان سعادتمندان عالمند.

و فرمود: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌[٢] خداوند جان و مال اهل ايمان را ببهاى بهشت خريدارى كرده كه آنها در راه خدا جهاد كنند و دشمنان دين را بقتل برسانند و يا خود كشته شوند، اى أهل ايمان شما بخود در اين معامله بشارت دهيد كه اين معامله با خدا سعادت و فيروزى بزرگى است: و مرويست از نبى اكرم ٦ كه يكى از درب‌هاى بهشت باب المجاهدينست كه جهادكنندگان در راه خدا از آن درب داخل بهشت ميشوند در حالى كه ملائكه‌ها ايشان را تعظيم كنند و مرحبا گويند و أهل محشر بايشان (با ديده حسرت) نظر كنند، و هيچ جهادى بزرگتر از جهاد با نفس نيست زيرا دشمن و خونخواره است و انسانى را ببدى واميدارد و راغب بشرّ و فساد است و تمايل بشهوات دارد و كوتاهى مينمايد در اعمال خير و آمال و آرزويش بسيار و فراموش ميكند هول و هراس قيامت را و دوست ميدارد رياست را و هميشه طالب راحتى است، و خداوند در مذمت آن (از قول حضرت يوسف بازگو كرده و) فرموده:

إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي‌[٣] همانا نفس امّاره دشمن‌

[١]. ٨٧- التوبه

[٢]. ١١٢- التوبه

[٣]. ٥٣- يوسف