إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤ - باب بيست و سوم در گريه از خوف خدا
گويا باشد و هوشيار باشيد كه غفلت شما را احاطه نكند كه هلاك خواهيد شد، چنان كه حضرت أحديت ميفرمايد: وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً[١] متابعت مكن كسيرا كه از ياد ما غافل بوده پس ما او را رها كردهايم تا آنكه پيرو هواى نفس خود شده و هلاك گرديده، و فرموده: فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ[٢] اى پيغمبر اعراض كن از هر كس كه از ياد ما رو گردانيده و جز زندگانى دنياى فانى را نخواسته كه با اين آيات بما أمر فرموده كه هميشه بياد او بوده و بذكر او مشغول باشيم.
باب بيست و سوم در گريه از خوف خدا
مرويست از حضرت صادق ٧ كه خداوند وحى فرمود بحضرت عيسى ٧ اى عيسى: از خوف من اشك از ديدگانت بريز، و قلب خود را خاشع و بدنت را خاضع بدار آن زمانى كه مردمان غافل لب بخنده گشودند، و بزيارت أهل قبور بشتاب تا اينكه از آنها عبرت بگيرى و با صداى بلند با آنان بگو: إنى لاحق في اللاحقين.
و فرموده است على ٧ كه: گريهكنندگان عالم پنج نفر بودند:
آدم، يعقوب، يوسف، يحيى، فاطمه زهرا، و امام زين العابدين، صلوات اللَّه عليهم أجمعين اما حضرت آدم از مفارقت بهشت آنقدر گريست تا اينكه همانند دو نهر آب اشك از ديدگانش جارى شد، و حضرت يعقوب آنقدر از فراق فرزندش يوسف گريست كه ضعف بر بينائى چشمانش
[١]. ٢٨- الكهف
[٢]. ٣٠- النجم