إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥١ - باب چهل و پنجم دوستان واقعى و حقيقى خدا و صفات و علائم ايشان
خدا دوستى نمايد، و آن وقت است كه از طريق ولايت و دوستى بلكه از ايمان خارج مىشود.
و براى أمر بدوستى اولياء و دوستان خدا شواهديست صريح در قرآن مجيد و اخبار و احاديث پيغمبر ٦ كه (مصنفين و مؤلفين عاليمقام كثر اللَّه امثالهم) در كتب موضوعه و مربوطه مفصلا بيان نمودهاند (و مصنف اين كتاب طلبا للاختصار ترك نموده).
و سزاوار است بر هر عاقلى كه خود را ملتزم كند و متمسك شود برشتههاى ايمان و خود را زينت دهد بپيروى كردن از دوستان خدا، و هر كه بخواهد از آنها پيروى نمايد بايد زبان را بذكر خدا گويا كند و قلب را بتفكر وادارد و از مردم دنيا خواه دورى نمايد و گوشهنشينى را اختيار كند و فقط مجالست با علماى صالح كند، و متابعت و اقتدا بايشان نمايد (در أوامر و نواهى و) در دل نبستن بدنيا و قناعت كردن بما حضر، و جديت كند كه خود را بخداوند نزديك نمايد بسبب خواندن نمازهاى نافله و نيكوئى با برادران نمودن و حوائج آنان را بر آوردن و باندازه قدرت و توانائى بآنها بخشش و ايثار كردن و روزههاى مستحبى گرفتن و شكم را از حرام نگاهداشتن و زبان را از زيادى گفتار و سخنان لهو و لغو محفوظ نمودن.
و بداند كه خداوند دوست ميدارد هر كه او را دوست بدارد چنان كه ميفرمايد: وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ[١] و او است كه دوست ميدارد شايستگان را.
پس اگر كسى اين گونه صفات در او باشد جزو صالحين است و
[١]. ١٩٦- الاعراف