إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٥ - باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر

و از حضرت امام موسى كاظم ٧ منقولست كه فرمود: از ما نيست كسى كه محاسبه نفس خود نكند هر روز، پس اگر عمل خيرى كرده باشد از خدا زيادتى (و توفيق انجام دادن بيشتر از) آن را بطلبد، و اگر گناهى كرده باشد استغفار و توبه كند.

و فرمود: كه زندگى و راحتى دنيا نيست مگر براى دو مرد- اول- مردى كه در هر روز عمل خيرى بر اعمال خير خود بيفزايد- دوم- مردى كه گناهان خود را بتوبه نمودن پاك كند، و توبه كسى قبول نميشود اگر چه اين قدر سجده كند كه گردنش قطع شود مگر بولايت ما اهل بيت (پيغمبر :) آگاه باشيد هر كه بشناسد حق ما را و (بسبب محبت با ما) از خدا اميد ثواب داشته باشد و راضى باشد بقوت و روزى خود و لباسى كه بپوشاند عورت خود را، و بمحبت ما بخدا تقرّب پيدا كند ايمنست (از اهوال و شدائد و عذاب) در قيامت.

و فرمود: حضرت باقر ٧ كه چيزى نيكوتر از حسنات و كارهاى خير نيست بعد از گناه كه آدمى بجا آورده باشد و چيزى زشت‌تر از گناه نيست بعد از حسنات كه آدمى مرتكب شود.

و فرمود: حضرت صادق ٧ همانا شما (مردم) در يك عمر كوتاهى و روزهاى شمرده‌شده‌اى هستيد كه مرگ ناگهان بشما ميرسد و هر كه اعمالش خوب باشد غبطه ميخورد (در قيامت كه چرا بيشتر بجا نياورده) و هر كه اعمالش بد باشد حاصلى بد بدست آورد و نادم و پشيمان باشد (در قيامت كه چرا بجا آورده)، و آدم كند و بطى‌ء بحظ و بهره خود نميرسد (زيرا كسى كه در خانه بنشيند قوت و ما يحتاج ندارد) و آدم حريص را نميرسد مگر آنچه كه براى او مقدر شده، و هر كه را