إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٧ - باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر

دارى بدى نكن بآن كسى كه دوستش ميدارى، گفت آيا ديده‌اى كه كسى بدوستش بدى كند؟ فرمود بلى، دوستترين چيزها نزد تو نفس تو است پس اگر معصيت خدا را نمودى بنفس خود بدى كرده‌اى، (چون او را بجهنم خواهى برد).

و فرمود: حضرت سجاد ٧ چيزى شتابش مانند شتاب ثواب نيكوكارى، و عقوبت سركشى از فرمان خدا نيست، و عيب مرد همين بس كه بعيوب ديگران مينگرد و از عيوب خود چشم ميپوشد، و يا بيهوده و بدون علت اذيّت كند هم‌نشين (و دوست و همسايه و زن) خود را، و يا نهى كند مردم را از چيزى كه خود آن را ترك نميكند.

و فرمود: حضرت صادق ٧ كه حضرت امير المؤمنين ٧ در خطبه‌هاى خود بسيار ميفرمود: أيها الناس دينكم دينكم دينكم، اى گروه مردم مسلمان دين خود را حفظ كنيد؟ بدرستى كه گناه در دين بهتر است از حسنه‌اى كه در غير دين بجا آورده شود، زيرا گناه در دين آمرزيده مى‌شود و ليكن حسنه در غير دين قبول نميشود[١] و فرمود: هر كه همسايه معصيت كارى داشته باشد و (قادر باشد

[١]. مثل اعمال خير و كارهائى كه بقصد تقرب بخداوند انجام نميشود، و يا اعمال و كارهاى نيكوئى كه مردم غير مسلمان انجام ميدهند، و اين بيان حضرت« ع» تقريبا جوابست براى كسانى كه تحت تأثير كارهاى خوب و يا دستگيرى مستمند و فقرا نمودن يكنفر غير مسلمان حقيقى واقع ميگردند، و ميگويند فلان شخص( مورد نظرشان) با اينكه مسلمان نيست و يا اصلا نماز نميخواند و يا قبول هم ندارد چقدر شخص خوبيست! و چنين كرده و چنان ميكند