إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١ - باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن

كه حضرت صادق ٧ كف دست را طرف آسمان گرفت و فرمود اين چنين رغبت است، و انگشت سبابه (دست راست) را بطرف راست و چپ حركت داد و فرمود اين تضرع است. و دستها را بلند كرد مقابل صورت و فرمود اين تبتل و ابتهال است (كه در آن حال آدمى چشم از همه خلق ميپوشد و فقط توجه بخداوند دارد)، و فرمود هنگام دعا كردن كمال ابتهال را داشته باشيد و سعى كنيد كه در آن حال اشك ديدگان بر صورت جارى شود و يا اين كه خود را شبيه گريه‌كنندگان بداريد، و هر كه نتواند ايستاده نماز (شب) بخواند نشسته بجا آورد.

و فرمود مولاى متقيان ٧ هر كه در وقت سحر هفتاد مرتبه بگويد: استغفر اللَّه، از جمله آن كسانيست كه خداوند در حقشان فرموده:

و المستغفرين بالاسحار، و هم فرموده: هر كه در شب هفتاد آيه از قرآن تلاوت كند جزو غافلين محسوب نخواهد بود.

و گفته است يكى از بزرگان: اگر در شب بخوابم و صبح پشيمان از خوابيدن خود باشم بهتر است از اينكه شب را عبادت كنم و در صبح عجب و خود پسندى و خود نمائى داشته باشم (و براى ديگران نقل كنم كه ديشب عبادت كرده‌ام و نماز شب خوانده‌ام).

منقولست كه مردى از بنى اسرائيل گوسفندى را قربانى كرد و از او قبول نشد، پس ملامت كرد نفس خود را و گفت اى نفس از (عجب و خود نمائى) تو است كه قربانى من قبول نشد، هاتفى گفت اى مرد ملامت نمودنت بنفس خود بهتر است از عبادت صد هزار سال.

و گفته است يكى از صلحا شبى عبادت (مستحبى) را نكرده خوابيدم پس شنيدم كه هاتفى ميگفت: آيا بندگان خدا ميخوابند؟