إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥٩ - باب پنجاه و دوم نيز در اخبار منتخبه از مجموعه ورام از بيانات اهل بيت رسالت(ع)

بالِغُ أَمْرِهِ‌[١] هر كه از خدا بترسد (و پرهيزكار شود) خدا راه بيرون شدن (از گناهان و بلاها و حوادث عالم را) بر او ميگشايد و از جايى كه گمان نبرد باو روزى عطا كند و هر كه (در هر امرى) بر خدا توكل كند خدا او را كفايت خواهد كرد، زيرا كه امر خدا بر همه چيز نافذ است، پس توكل بخدا نمودم و از غير او چشم پوشيدم (تا در دنيا و آخرت مرا كفايت فرمايد)، فرمود: بخدا قسم موضوع اصلى تورات و انجيل و زبور و قرآن همين هشت چيز است.

و مرويست از نبى اكرم ٦ كه ميفرمود هر كه براى رضا و محض تقرّب بخدا طلب علم نمايد (ثمره آن اينست كه) براى هر بابى كه فرا ميگيرد زياد مى‌شود فروتنى او (براى خدا) و بسيار مى‌شود تواضع مردم براى او، و زياد ميگردد خوف او از خدا و جديّت و كوشش او در (نشر و يارى) دين، پس اين چنين عالمست كه از علم خود نفع ميبرد و بهره ميرساند، و هر كه طلب كند علم را براى (ثروت) دنيا و مقام و منزلت نزد مردم و براى راه يافتن نزد پادشاه، اين چنين شخص براى هر بابى كه فرا ميگيرد زياد مى‌شود تكبرش (و جاى متكبّران جهنم است) و زياد مى‌شود پستى و خوارى او در نزد مردم و (چون بمقاصد خود نميرسد) بخدا مغرور مى‌شود و سركشى ميكند و جفا بدين خواهد كرد، و اين عالم است كه نفعى و نصيبى از علم نميبرد، و در قيامت جز ندامت و حسرت و ذلّت فائده ديگرى نخواهد داشت، و علمش حجّت مى‌شود برايش.

و فرمود: آن حضرت ٦ بحضرت امير المؤمنين ٧ زمانى كه‌

[١]. ٢- الطلاق