مرتكب شدم نصف اموال خود را باو مى‌بخشم، آن حضرت بمرد فقير فرمود آيا قبول ميكنى؟ عرض كرد قبول نميكنم زيرا ميترسم من هم مانند او شوم و فقرا را بنظر حقارت نگاه كنم.

بدان (اى برادر) احياء دين خدا و اعزاز كلمات او و امتثال اوامر رسولان و متشرّع شدن بشرايع الهى و نصرت انبياء عظام و انتشار دعوت ايشان از زمان حضرت آدم (ع) تا زمان پيغمبر ما حضرت خاتم ٦ نشده مگر بواسطه فقرا زيرا در تمام زمانها اغنياء منكر شرايع و اوامر حقه بوده‌اند چنان كه حقتعالى بيان حال آنان را در قرآن فرموده، از جمله در باره قوم حضرت نوح (ع) ميفرمايد: قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ‌[١] وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا[٢] قوم آن حضرت از كبر و خودپرستى حضرتش را توبيخ ميكردند و ميگفتند كه ما چگونه بتو ايمان آوريم در صورتى كه پيروانت مردمى خوار و فرومايه و فقيرند و ما تو را مانند خود بشرى بيشتر نميدانيم و آنان كه پيروى تو را مينمايند اشخاص پست و بى‌قدر و فقيرند (پس چگونه تو را پيغمبر شناسيم و پيرو شويم)؟! وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ[٣] و جمعى از مردم زمان حضرت شعيب (ع) بآن حضرت گفتند كه تو در ميان ما شخصى بى‌ارزش و ناتوان و فقير و بى‌بضاعتى (بدين جهت اهميّت و مقامى براى تو قائل نيستيم) و اگر بملاحظه طايفه تو نبود سنگسارت ميكرديم و تو را نزد ما عزّت و احترامى نيست!! و جمعى از مردم ثروتمند و متكبّر زمان حضرت صالح (ع) بقومش گفتند أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ قالَ‌

[١]. ١١١- الشعراء

[٢]. ٢٧- هود

[٣]. ٩١- هود