إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦٩ - باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن

و اندوه آنان را بر طرف ميسازد.

و فرموده: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى‌ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ‌[١] و ما پيغمبرانى بسوى امتان پيش از تو (اى پيغمبر خاتم) فرستاديم و (چون پيروى آنها نكردند) ببلا و مصيبت گرفتارشان ساختيم شايد كه (دعا و) گريه و زارى كنند، و چرا وقتى كه بلاى ما بآنها ميرسيد تضرع و زارى نكردند (تا نجات يابند)؟! و چون تضرّع نكردند دلهايشان را قساوت گرفت.

و فرموده: قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً[٢] بگو اى پيغمبر آن كيست كه شما را از تاريكيها و سختيهاى بيابان (جهالت) و دريا (ى غفلت) نجات ميدهد وقتى كه او را بتضرّع و زارى و باطن قلب ميخوانيد؟.

و مدح فرموده حضرت زكريا ٧ و بستگانش را بدعا كردن چنان كه ميفرمايد: إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ‌[٣] همانا ايشان در كارهاى خير تعجيل ميكردند و در حال خوف و رجا ما را ميخواندند و هميشه بدرگاه ما خاضع و خاشع بودند.

و فرمود: نبى اكرم ٦ بهترين عبادت دعا كردن است، و فرمود: دعا مغز عبادتست.

و فرمود: هر گاه اذن فرمايد خداوند بنده‌اى را براى دعا كردن باب رحمت بروى او ميگشايد و خداوند كسى را كه دعا كند

[١]. ٤٣- الانعام

[٢]. ٦٣- الانعام

[٣]. ٩٠- الأنبياء