إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢٥ - باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر
آنها را ميطلبى؟ بفرمايد: كجايند كسانى كه شراب ميخوردند و شب را بمستى ميگذراندند، كجا هستند كسانى كه حلال ميشمردند محارم خود را و با آنان نزديكى مينمودند، چون آنها را بحضور عدل الهى بياورند بفرمايد كه آنها را با شياطين در جهنم سخت عذاب نمايند.
و فرمود: هر زنى كه راضى شود بتزويج مرد فاسق (ريشتراش و شرابخوار و فحاش و غيره) منافقه است و در آتش محبوس خواهد شد و گشوده مىشود در قبرش هفتاد نوع عذاب و اگر لا اله إلا اللَّه بگويد (چون بفرمان الهى عمل نكرده) لعنت كند او را هر ملكى كه بين زمين و آسمان است و در دنيا و آخرت خداوند بر او غضب خواهد فرمود و در هر شبانه روزى هفتاد گناه در نامه عملش بنويسند[١].
[١]. اگر چه فقها تزويج بشارب الخمر بلكه مطلق فاسقان را صحيح و مكروه ميدانند و اخبار را حمل بكراهت نمودهاند: و مرا نميرسد كه برايشان ايراد كنم چون مقلدم و ليكن مقتضاى اخبار حرمت است مانند اخبار در متن، و روايت كافى و تهذيب از ابو الربيع، و از ابن ابى عمير از حضرت صادق« ع»، و در كافى از علاء از حضرت صادق« ع»، و در من لا يحضر از حضرت صادق« ع»، و در امالى از محمد بن مسلم از حضرت صادق« ع»، و در مستدرك و در تفسير على بن ابراهيم از ابو بصير از حضرت صادق« ع» از حضرت رسول« ص» و جهت حرام بودن آنست كه زن در اكثر اوقات در فسق و فجور طبعا تابع شوهرش ميباشد و معصيت كارى شوهرش در او اثر ميكند بمقتضاى« المجالسة مؤثرة» پس نبايد كسى با زشت كرداران و گناهكاران مجالست كند و يا اولاد خود را همنشين آنها كند كه بدوزخ كشيده خواهد شد چنان كه فرموده:
قوا أنفسكم و أهليكم نارا، نگه داريد خود را و اهل خود را از آتش جهنم، و اگر هم تزويج را صحيح و مكروه بدانيم منافات با عقاب ندارد، زيرا بسيارى از معاملاتست كه حرامست ولى اگر انجام شد صحيح است مانند معامله هنگام نماز جمعه و جماعت در صورت وجوب و فروختن غذا بكسى كه واجب النفقه است و مثل اينها.