إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠ - باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن

خدا را بندگانيست كه در پنهانى او را عبادت ميكنند و پروردگار هم جزاى نيكوئى بآنان عطا ميفرمايد، و چون روز قيامت حضور خداوند رفتند درجات عاليه بايشان مرحمت فرمايد.

از اين روايت معلوم است كه عبادت پنهانى بهتر است از آشكارا چنان كه ميفرمايد حضرت رسول ٦ بهترين عبادات و اذكار پنهان بودن آنست و نماز (مستحبى) در پنهانى خواندن هفتاد برابر است با نمازى كه آشكار خوانده شود.

و براى اين جهت است كه خداوند مدح فرموده حضرت زكريا را چنان كه ميفرمايد إِذْ نادى‌ رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا[١] يادآور زكريا را زمانى كه خداى را در پنهانى ميخواند، و فرموده‌ وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ‌[٢] ياد كن خداى خود را با تضرع در پنهانى بى‌آن كه آواز بركشى (و با صداى بلند او را بخوانى) در هر صبح و شام و از غفلت‌كنندگان مباش:

اين آيات دلالت صريح دارد بر فضيلت مخفى بودن عبادات.

و نيز مرويست كه روزى رسول خدا ٦ مشاهده كردند جمعيرا كه با صداى بلند دعا ميكردند، فرمود: اى مردم شما كسيرا ميخوانيد كه هم شنوا و بينا است و هم حاضر (پس آهسته او را بخوانيد چون حاضر است) و ليكن آنچه كه روايت شده در استحباب بلند خواندن نماز شب فقط در قرائت حمد و سوره است نه دعاهاى آن.

و كيفيّت دست بلند كردن در نماز (براى قنوت) آنست كه انگشتان بسته و دستها بهم متصل و مقابل سينه باشد چنان كه سعد بن يسار گفت‌

[١]. ٢- مريم

[٢]. ٢٠٥- الاعراف