إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩٠
ايشان در كمال راحتند با اينكه ايشان از مردم صدمه و اذيت مىبينند، و هميشه اوقات با ادب سن ميگويند، و بحساب اعمال خود كاملا و دقيقا رسيدگى مينمايند (كه مبادا گناهى نموده باشند و اگر مرتكب شده باشند توبه ميكنند و اصلاح لغزشهاى خود مينمايند)، چشمانشان بخواب ميرود و لكن قلوبشان بخواب نميرود (كه از خدا غافل شوند) و نيز چشمانشان (از خوف خدا) گريان و قلوبشان ذاكر، و زمانى كه مردمان را غافل (از ياد خدا) مينويسند ايشان را متذكر بنويسند، و در ابتداى نعمت حمد مىكنند و در آخر آن شكر مينمايند، و دعايشان مستجاب، و ملائكهها از ايشان خورسندند، و من كه پروردگارم آنها را دوست ميدارم (هزارها برابر) آنچنان كه مادر فرزند خود را دوست ميدارد، و دقيقهاى از فرزند خود غفلت نميكند، شكمهاى خود را زياد مملو از طعام نميكنند، و زياد سخن نميگويند، و لباسهاى متعدد براى خود مهيا نخواهند كرد (كه براى هر مجلس و هر جايى يكنوع لباس بپوشند)، و مردمان دنياپرست و جاهل بحق) را مرده ميدانند، و هر كه بر آنان وارد شود تلطف و مهربانى مينمايند، و دنيا و آخرت در نظر ايشان يكسان است.
يا أحمد ٦: آيا ميدانى كه زاهدان نزد من چه چيز و چه مقامى دارند؟ گفت: نميدانم، فرمود: چون روز قيامت شود و مردم (براى جزاى گفتار و اعمال خود) مبعوث شوند و بپاى حساب و رسيدگى به اعمالشان كشيده شوند، آنان از حساب سخت ايمن باشند، و كمترين چيزى كه بآنان داده مىشود آنست كه اختيار بهشت را بدست ايشان دهم كه از هر دربى بخواهند وارد شوند، و (نظر لطف و مرحمت) خود را