إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣ - باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن

گفتم خوشا بحال آنان كيانند ايشان؟ گفتند آن كسانى هستند كه شبها را بتهجّد مشغولند و تلاوت قرآن مينمايند و خدا را بسيار ياد ميكنند در پنهانى و آشكارا و انفاق بفقرا و مساكين ميكنند و سحرگاهان استغفار و طلب عفو مينمايند.

پس اى برادر عتاب كن نفس امّاره خود را و قبول منما عذرهايش را در ترك بيدارى در شب زيرا عذرهايش همه دروغست، و اگر رنج بيدارى يك ساعت از شب را بخود هموار سازى بيك راحت و نعمتى هميشگى خواهى رسيد، اى بنده مسكين اگر همانند بندگان خاص صبر داشته باشى و عمل كنى آنچنان كه آنها عمل كردند خواهى رسيد به آن مقامى كه آنان رسيدند، و مبادا كوتاهى نمائى تا كار بجائى رسد كه زهاد و عابدان تقرّب بخدا پيدا كنند و تو دور باشى و رانده درگاه حق گردى، بدان بدرستى كه تو هر گاه طالب افعال خير نبودى و خويشتن را بعبادت وادار نكردى بدان كه گناهانت تو را مقيّد ساخته و خطاهايت تو را از عبادت طرد نموده.

پس اى برادر حتى المقدور سعى كن تا همانند عابدان شب را بيدار باشى تا با آنان در فردوس اعلى همقرين گردى و از آن كسانى بوده باشى كه خداوند مدحشان فرموده در قرآن مجيد چنان كه ميفرمايد: تَتَجافى‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ‌[١] بندگان خاص آنهائى هستند كه شبها از خوابگاه خود بيرون آيند و در نيمه شب خداى خود را با هزاران بيم و اميد بخوانند و از اموالى كه به آنان روزى شده بفقرا انفاق ميكنند، پس بنگر چگونه خداوند آنها را

[١]. ١٦- السجده