إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٦١ - باب چهل و ششم در بيانات امير المؤمنين و ائمه هدى(ع)

خداوند هدايت فرمايد ديگر گمراه نخواهد شد و هر كه (بواسطه داشتن شرك و كفر و پس از اتمام حجت) خداوند او را بحال خودش واگذارد كه گمراه شود ديگر او را هيچ راهنمائى نخواهد بود، و براى تو يا على خداى عزّ و جلّ هادى و معلم و راهنماى تو است كه بأوامر او عمل نمائى، و لازمست بر تو كه حق خداى را ادا نمائى زيرا خداوند عهد و ميثاق از من و تو و شيعيان و دوستان تو تا قيامت گرفته كه بفرمان او عمل نمائيم.

يا على: شيعيان تو شيعيان و دوستان من ميباشند، و ايشانند صاحبان عقل و شعور سليم و صحيح.

يا على: سزاوار است بر خداوند كه آنان را در بهشت داخل فرمايد و در قصرهاى عالى و سلطنتى جاى دهد، و حقست بر ايشان كه اطاعت خدا نمايند آنچنان كه شايد و بايد است.

و مرويست كه سؤال كردند از حضرت صادق ٧ كدام يك از اعمال افضل است بعد از خداشناسى؟ فرمود: پس از خداشناسى چيزى نيست كه معادل نماز باشد و چيزى بعد از معرفت بخدا و نماز نيست كه معادل دادن زكاة باشد و نيست چيزى بعد از زكاة كه معادل با حج باشد، و اول و آخر همه اينها معرفت ما (أئمه) است و بعد از معرفت ما چيزى بزرگتر از احترام برادران (دينى) و مواسات و همراهى ايشان ببذل درهم و دينار نيست.

همانا درهم و دينار دو سنگ مسخ‌شده‌اى هستند كه خداوند بعد از آنچه كه شمردم بندگان خود را با آنها امتحان ميفرمايد.

و نديدم چيزى را كه سبب غنا و ثروت شود و فقر را برطرف نمايد