إرشاد القلوب ت مسترحمی
(١)
باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن
٢ ص
(٢)
باب بيست و سوم در گريه از خوف خدا
٢٤ ص
(٣)
باب بيست و چهارم در جهاد في سبيل الله
٣١ ص
(٤)
باب بيست و پنجم در عزلت و گوشهنشينى
٣٤ ص
(٥)
باب بيست و ششم در ورع و تقوى
٤٠ ص
(٦)
باب بيست و هفتم در خاموش بودن و حفظ زبان نمودن
٤٤ ص
(٧)
باب بيست و هشتم در ترس از خدا
٤٩ ص
(٨)
باب بيست و نهم در اميدوارى بخدا
٥٥ ص
(٩)
باب سىام در حياى از خداوند
٦٤ ص
(١٠)
باب سى و يكم در فضيلت حزن
٦٦ ص
(١١)
باب سى و دوم در خشوع
٧٢ ص
(١٢)
باب سى و سوم در غيبت و نمامى
٧٦ ص
(١٣)
باب سى و چهارم در قناعت
٨٤ ص
(١٤)
باب سى و پنجم در توكل بخداوند
٨٩ ص
(١٥)
باب سى و ششم در فضيلت شكر نعمتهاى خدا و چگونگى آن
٩٦ ص
(١٦)
باب سى و هفتم در يقين و فوائد آن
١٠٢ ص
(١٧)
باب سى و هشتم در صبر و فائده و مراحل آن
١٠٧ ص
(١٨)
باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن
١١٢ ص
(١٩)
باب چهلم در مذمت حسد و آثار شوم آن
١١٥ ص
(٢٠)
باب چهل و يكم در فراست و آثار و چگونگى پيدايش آن
١١٩ ص
(٢١)
باب چهل و دوم در حسن خلق و نتايج حاصله آن
١٢٦ ص
(٢٢)
باب چهل و سوم در سخاوت و فائده دنيائى و آخرتى آن
١٣٥ ص
(٢٣)
باب چهل و چهارم پرسشهاى ابو ذر از پيغمبر
١٤٤ ص
(٢٤)
باب چهل و پنجم دوستان واقعى و حقيقى خدا و صفات و علائم ايشان
١٥٠ ص
(٢٥)
باب چهل و ششم در بيانات امير المؤمنين و ائمه هدى(ع)
١٥٦ ص
(٢٦)
باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن
١٦٨ ص
(٢٧)
باب چهل و هشتم در فقر و فضيلت و حسن عاقبت آن
١٨٣ ص
(٢٨)
باب چهل و نهم در ادب داشتن، در همه اوقات
١٩٣ ص
(٢٩)
باب پنجاهم در توحيد و معرفت رب مجيد
٢٠٩ ص
(٣٠)
باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر
٢٢٣ ص
(٣١)
باب پنجاه و دوم نيز در اخبار منتخبه از مجموعه ورام از بيانات اهل بيت رسالت(ع)
٢٥٦ ص
(٣٢)
باب پنجاه و سوم در عقل و چگونگى خلقت و آثار آن
٢٧٩ ص
(٣٣)
باب پنجاه و چهارم سؤالات پيغمبر
٢٨٤ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص

إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢ - باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن

و حال آنكه خداوند تقسيم ميفرمايد بين بندگان خود بهشت رضوان را پس هر كه اضافه بخواهد شب طولانى را بخواب كوتاه نميكند و باندكى از بهشت قانع نميشود.

و مستحب است هنگام دعا كردن دست را در زير لباس نكنند چنان كه يكى از بزرگان گفته است شبى در حال دعا يك دست را زير لباس كردم و ديگرى را برهنه و آشكارا، پس در خواب ديدم آن دستى كه آشكارا بود در حال دعا نورانيست و آن ديگرى چنان نبود، پس در همان خواب سبب را سؤال كردم گفتند اگر آن ديگرى را هم آشكارا ميداشتى نورانى بود، پس سوگند ياد كردم كه ديگر در حال دعا دست را زير لباس پنهان نكنم.

و فرمود حضرت أمير المؤمنين ٧ هر كه قرائت كند قرآن را در نماز در حال ايستادن براى هر حرفى كه ميخواند صد حسنه دارد و اگر نشسته بخواند پنجاه حسنه دارد، و اگر در غير نماز قرآن را با وضو بخواند بيست و پنج حسنه دارد، و اگر بدون وضو باشد ده حسنه دارد، و اينكه گفتم هر حرفى چند حسنه دارد، اين نيست كه بگوئى «المر» يك حرفست بلكه الف ده حسنه و لام ده حسنه و ميم ده حسنه وراء ده حسنه دارد.

و فرمود نبى اكرم ٦ كه فرمود خداى تعالى: هر كه محدث شد (بول كرد) و وضو نگرفت بمن جفا كرده، و هر كه وضو گرفت و دو ركعت نماز نخواند و دعائى نكرد بتحقيق بمن جفا نموده، و هر كه دو ركعت نماز خواند و دعائى نكرد بمن جفا نموده، و هر كه وضو گرفت و دو ركعت نماز خواند و دعا كرد و من او را جواب ندادم و دعاى‌