إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٩ - باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن

و فرمود: نبى اكرم ٦ اى بندگان خدا شما همانند بيمار هستيد و ربّ العالمين طبيب شما است، و صلاح بيمار در آنست كه طبيب دستور ميدهد نه آنچه را كه بيمار ميل دارد، پس آگاه و هوشيار باشيد و خود را تسليم خداى عز و جل كنيد تا از جمله فائزان باشيد.

و فرمود: حضرت صادق ٧ چه نيكو است حال مؤمن كه خداوند هيچ حكمى در باره او نميكند مگر آنكه خير او است، و اگر با مقراض قطعه قطعه شود خير او است و اگر مالك شرق و غرب عالم شود خير او است.

و از جمله چيزهائى كه بحضرت داود ٧ وحى رسيد اين بود كه هر كه از مردم قطع نظر كند و بمن رو آورد كفايت امور او را بنمايم، و اگر از من چيزى سؤال كرد باو عطا كنم و اگر مرا بخواند اجابتش نمايم، و اينكه گاهى اجابت دعاى او را تأخير مياندازم براى آنست كه مقتضى موجود شود، و چون مقتضى موجود شد بلادرنگ اثر اجابت را باو بنمايانم.

اى داود بگو بمظلوم كه نفرين تو را در حق ظالم مستجاب ميكنم و ليكن تأخير آن براى مصلحتهائيست كه در نظر تو ناپيدا است، و بعضى از آنها اينست كه تو در حق ديگرى ظلم كرده‌اى و او نفرين كرده پس اين نفرين تو را برابر آن نفرين ميكنم كه اگر بر نفع تو نميشود بر ضرر تو هم نشود، و بعضى از آنها براى اينست كه درجه‌ايست در بهشت و بآن نميرسد كسى مگر بعد از آنكه مظلوم واقع شود.

و چه بسا بنده‌اى را بيمار ميكنم پس كم مى‌شود طاعت و بندگى و نماز او، و چون در اين حال مرا بخواند خواندن او نزد من محبوبتر