إرشاد القلوب ت مسترحمی
(١)
باب بيست و دوم در فضيلت نماز شب و آثار آن
٢ ص
(٢)
باب بيست و سوم در گريه از خوف خدا
٢٤ ص
(٣)
باب بيست و چهارم در جهاد في سبيل الله
٣١ ص
(٤)
باب بيست و پنجم در عزلت و گوشهنشينى
٣٤ ص
(٥)
باب بيست و ششم در ورع و تقوى
٤٠ ص
(٦)
باب بيست و هفتم در خاموش بودن و حفظ زبان نمودن
٤٤ ص
(٧)
باب بيست و هشتم در ترس از خدا
٤٩ ص
(٨)
باب بيست و نهم در اميدوارى بخدا
٥٥ ص
(٩)
باب سىام در حياى از خداوند
٦٤ ص
(١٠)
باب سى و يكم در فضيلت حزن
٦٦ ص
(١١)
باب سى و دوم در خشوع
٧٢ ص
(١٢)
باب سى و سوم در غيبت و نمامى
٧٦ ص
(١٣)
باب سى و چهارم در قناعت
٨٤ ص
(١٤)
باب سى و پنجم در توكل بخداوند
٨٩ ص
(١٥)
باب سى و ششم در فضيلت شكر نعمتهاى خدا و چگونگى آن
٩٦ ص
(١٦)
باب سى و هفتم در يقين و فوائد آن
١٠٢ ص
(١٧)
باب سى و هشتم در صبر و فائده و مراحل آن
١٠٧ ص
(١٨)
باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن
١١٢ ص
(١٩)
باب چهلم در مذمت حسد و آثار شوم آن
١١٥ ص
(٢٠)
باب چهل و يكم در فراست و آثار و چگونگى پيدايش آن
١١٩ ص
(٢١)
باب چهل و دوم در حسن خلق و نتايج حاصله آن
١٢٦ ص
(٢٢)
باب چهل و سوم در سخاوت و فائده دنيائى و آخرتى آن
١٣٥ ص
(٢٣)
باب چهل و چهارم پرسشهاى ابو ذر از پيغمبر
١٤٤ ص
(٢٤)
باب چهل و پنجم دوستان واقعى و حقيقى خدا و صفات و علائم ايشان
١٥٠ ص
(٢٥)
باب چهل و ششم در بيانات امير المؤمنين و ائمه هدى(ع)
١٥٦ ص
(٢٦)
باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن
١٦٨ ص
(٢٧)
باب چهل و هشتم در فقر و فضيلت و حسن عاقبت آن
١٨٣ ص
(٢٨)
باب چهل و نهم در ادب داشتن، در همه اوقات
١٩٣ ص
(٢٩)
باب پنجاهم در توحيد و معرفت رب مجيد
٢٠٩ ص
(٣٠)
باب پنجاه و يكم در اخبار پيغمبر
٢٢٣ ص
(٣١)
باب پنجاه و دوم نيز در اخبار منتخبه از مجموعه ورام از بيانات اهل بيت رسالت(ع)
٢٥٦ ص
(٣٢)
باب پنجاه و سوم در عقل و چگونگى خلقت و آثار آن
٢٧٩ ص
(٣٣)
باب پنجاه و چهارم سؤالات پيغمبر
٢٨٤ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص

إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧٧ - باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن

فرمود: چون شما كسى را ميخوانيد كه از او نميترسيد و معصيت و نافرمانى او را مينمائيد، پس با اين حال چگونه دعاى شما را مستجاب نمايد و مرويست از عثمان بن عيسى‌[١] از مردى كه گفت عرض كردم بحضرت صادق ٧: دو آيه است در قرآن طبق آن عمل ميكنم و ليكن نتيجه آن را نمى‌بينم؟! فرمود كدامست؟ عرضكردم يكى آيه‌ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ‌[٢] خدا را ميخوانم و دعا ميكنم و اثر اجابت را مشاهده نميكنم، فرمود افترا بخدا مبند. آيا خدا خلف وعده ميكند؟

گفتم نه، فرمود پس براى چيست كه مستجاب نميشود؟ گفتم نميدانم، فرمود هر كه اطاعت كند خدا را در آنچه كه باو امر نموده و دعا كند با شرايط آن البته دعايش مستجاب مى‌شود، گفتم شرايط دعا چيست؟ فرمود آنست كه اول نعمتهاى او را يادآور شوى و بر آن شكر كنى و صلوات بر پيغمبر بفرستى و بعد گناهان خود را متذكّر شوى و استغفار نمائى و آن وقت دعا كن سپس فرمود آيه دوم كدام است؟ عرضكردم آيه:

ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ‌[٣] شما هر چه در راه رضاى خدا انفاق كنيد خداوند بشما عوض خواهد داد، و من انفاق ميكنم و ليكن عوضى بمن‌


[١]. عثمان بن عيسى رواسى كلابى يكى از مشايخ واقفيه و از وكلاى مستبدّين بمال حضرت موسى بن جعفر« ع» بوده است و حضرت رضا« ع» بر او غضب فرمود، چون وجوهى كه از بيت المال پيش او بود تصاحب كرد ليكن متوجه اشتباه خود شد و توبه كرد و مالها را بسوى آن حضرت فرستاد و منزلش در كوفه بوده، وقتى در خواب ديد كه در كربلا ميميرد از اين جهت بكربلا هجرت كرد و مجاور بود تا وفات يافت و واقفيه كسانى هستند كه در امامت حضرت موسى بن جعفر« ع» متوقف مانده‌اند و امامت حضرت رضا و ائمه« ع» بعد از آن حضرت را قبول ندارند.

[٢]. ٦٠- المؤمن

[٣]. ٣٩- السباء