إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٠ - باب چهل و هفتم در دعا و بركت و فضيلت آن

است از (بعضى از) نماز نمازگزاران، زيرا بعضى از نمازها هست كه بصورت خواننده آن ميزنم.

اى داود آيا ميدانى چنين شخص كيست؟ آن كسى است كه متجاهر بفسق باشد و نظر بد بخانواده مؤمنى داشته باشد، و آن كسى است كه هميشه در فكر است كه اگر روزى برياست برسد بر مردم ظلم كند.

اى داود گريه كن و نوحه‌سرائى نما بر خطاها و گناهانت همانند گريه و ناله زن جوان مرده، اگر به بينى اهل جهنم را كه در چه حالتند، و به بينى فرشتگان را كه موكل نموده‌ام كه آنها را توبيخ و سرزنش نمايند هر آينه بسيار گريه و تضرع خواهى كرد و ركوع (نماز) هاى خود را طولانى بجا خواهى آورد.

و فرمود: حضرت صادق ٧ كيفيت دست بلند كردن براى دعا آنست كه كف دو دست را طرف آسمان بگيرد و دعا كند كه آن رغبت است، يا انگشت سبابه (دست راست) را بطرف راست و چپ حركت دهد كه آن تضرع است، يا دستها را بلند كند مقابل صورت (كه سر انگشتان طرف آسمان باشد) و آن تبتل و ابتهال است (كه در آن حال آدمى چشم از همه خلق ميپوشد و فقط توجه بخدا دارد).

و فرمود: هنگام دعا كردن كمال ابتهال را داشته باشيد و سعى كنيد در آن حال اشك ديدگان بر صورت جارى شود.

و سزاوار است براى دعاكننده كه با وضو و رو بقبله باشد، و از جمله آداب دعا اختيار كردن جاهاى با شرافت (از قبيل مشاهد ائمه : و روضات امامزاده‌ها و مساجد) و اوقات شريفه است (مانند شب و روز جمعه و عرفه و تمامى ماه رمضان و وقت سحرها و وقت آمدن باران)