إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٠ - باب سى و ششم در فضيلت شكر نعمتهاى خدا و چگونگى آن

و مرويست كه حضرت صادق ٧ فرمود بشقيق‌[١] چگونه هستيد شما در شهر خود؟ عرضكرد بخير و خوبى اگر بما عطائى (از خدا) شود شكر ميكنيم و اگر منع از عطا شويم صبر ميكنيم، فرمود: سگهاى حجاز ما هم چنين‌اند، عرضكرد پس چگونه بگويم؟ فرمود اگر بشما عطائى شود انفاق كنيد و اگر منع كرده شديد شكر كنيد، زيرا اين است درجه و مقام بلند و مرتبه عظيم.

و مرويست علت آنكه حضرت ادريس ٧ را به آسمان بردند اين بود كه ملكى او را بشارت داد بقبولى اعمال و آمرزش گناهانش، پس تمناى حيوة و زنده بودن را كرد، آن ملك گفت براى چه تمنّا و آرزوى زنده بودن را نمودى؟ گفت براى آنكه شكر حضرت احديت را بجا آورم، زيرا در اين مدت حيات خود از خداى تعالى استدعاى قبولى اعمال را داشتم حال بمقصد خود نائل شدم، پس آن ملك (بأمر خداوند) بال گشود و او را در بر گرفت و به آسمان برد.

و شاكر بر نعمت انتظار زيادتى نعمت را دارد زيرا خداوند به آنها وعده داده چنان كه ميفرمايد: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ‌[٢] اگر شكر نعمت كنيد زياد ميگردانم نعمت را بر شما، و ليكن صابر بر بلا اميد اجر و ثواب دارد لذا مقامش بجائى رسد كه هميشه مورد نظر لطف‌

[١]. شقيق بن ابراهيم البلخى يكى از مشايخ صوفيه است و با ابراهيم بن ادهم مصاحبت كرد و اخذ طريقت نمود، و استاد حاتم اصم است و در اوايل جوانى صاحب ثروت و مكنت بوده و ليكن آنچه را كه داشت دست برداشت و طريقت را پيشه كرد و در سنه ١٩٤ يا ١٥٣ در بلاد ترك بقتل رسيد.

[٢]. ٧- ابراهيم