و سپس مراجعت فرمود و بر منبر بالا رفت و پس از حمد و ثناى الهى فرمود اى گروه مردم نزديكست كه من از ميان شما غائب شوم زيرا جبرئيل در هر سال قرآن را يك مرتبه بر من عرضه ميكرد و در اين سال دو مرتبه عرض نمود و اين براى آنست كه وفات من نزديك شده، پس هر كه را نزد من وعده‌ئى باشد بيايد وعده خود را بگيرد و هر كه را با من قرضى باشد مرا خبردار كند تا ادا نمايم، اى گروه مردم نيست ميان خدا و ميان أحدى وسيله‌ئى كه بسبب آن خيرى بيابد يا شرّى از او دور گردد مگر عمل بدستورات و اجتناب از نواهى خداوند متعال.

أيها الناس ادّعا نكند ادّعاكننده‌ئى كه من بى‌عمل رستگار ميگردم، و آرزو نكند آرزوكننده‌ئى كه بى‌طاعت خدا برضاى او ميرسم، بحق آن خدائى كه مرا بحق فرستاده است: نجات نميدهد از عذاب الهى مگر عمل نيكو و رحمت پروردگار، و اگر من هم معصيت كنم هر آينه هلاك خواهم شد، سپس روى بآسمان فرمود و گفت خداوندا رسانيدم رسالت را، و فرمود آن حضرت بپرهيزيد از گناهان كوچك زيرا بآن سؤال كرده خواهيد شد، و همان گناهان كوچك است كه جمع مى‌شود تا شما را هلاك نمايد.

و فرمود آن حضرت اگر ميدانستيد آنچه را كه من ميدانم هر آينه كمتر ميخنديديد و بر نفس خود بسيار گريه ميكرديد و در كوه‌ها جاى ميگرفتيد و بر أعمالتان ميگريستيد، و اگر چهارپايان ميدانستند از مرگ آنچه را كه شما ميدانيد ديگر روغن و گوشت فربه نميخورديد، زيرا از وحشت و دهشت گوشتى در بدن آنان باقى نميماند